تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سخنوران آذربايجان ( از قطران تا شهريار ) ( فارسي ) — صفحة 96

مساهمون:

ص٩٦

ارسباران

ارسباران كه سابقا قراجه‌داغ ناميده مىشد از شمال به رود ارس و از جنوب به شهرستان تبريز و از مشرق به سراب و مشكين‌شهر ، دشت مغان و از مغرب به شهرستان مرند محدود مىباشد . بخش مركزى آن اهر و بخشهاى تابعهء آن كليبر ، ورزقان ، خداآفرين ، هوراند ، است ( سالنامهء آمارى 1351 ) . حسين دوستى بسال 1373 شمسى با تأليف كتابى تحت عنوان « تاريخ و جغرافياى ارسباران » دين خود را به زادگاهش ادا كرده است . از آثار تاريخى : بقعهء شيخ شهاب الدّين اهرى عارف معروف قرن هفتم ، مسجد جامع ( كه به سال 1052 بنا شده ) و مسجد شيخ عماد و مسجد بو اسحاق قابل ذكرند و سخنوران آن بدين شرح‌اند :

اديب اهرى

ميرزا موسى فرزند حيدر به سال 1241 شمسى در اهر تولد يافت در اهر و تبريز به تحصيل منطق و معانى و بيان حكمت الهى پرداخت . به تهران و خراسان و همدان و اراك سفر كرد و چندى به تدريس اشتغال داشت . وى ابتدا مجرد و بعد گاهى راغب و بيشتر اديب تخلص مىكرد در اواخر عمر در قريهء شاه‌آباد از قراء بلوك فراهان اراك سكنى داشت و در تاريخ 1307 شمسى در همان‌جا وفات يافت .