هان اى فلك چو اين پدرانم يكى بيار * يا سر به بندگى نه و آزاد زى برم
شكر خدا كه چون حسن غزنوى نيم * يعنى نه عاق والد و نى ننگ مادرم
بادم زبان بريده چون آن ناصبى « 1 » اگر * مدح مخالفان على بر زبان برم . . .
داند جهان كه او بدروغش گواه ساخت * ور زان كه گفت قرّة عين پيمبرم
شايسته نيست اين هم از آن ناخلف كه گفت * شايسته ميوهء دل زهرا و حيدرم
اندر جواب او كه سؤال از همال كرد « 2 » * ننگ آيدم كه گويم اينك من ايدرم
فرزند را كه طبع پدر در نهاد نيست * پاكى ذيل مادر او نيست باورم
اين قصيده 58 بيت است و با ساير ابيات كه ازو در عرفات مسطورست جمعا 85 بيت مىشود كه متأسفانه چون عكس نسخه خيلى تار افتاده و خطوط هاله دارد ، بقيه خوانده نمىشود و اين مختصر هم به زحمت بسيار خوانده شد .
مرقد قاضى در اكبرآباد هندوستان متصل به باغ قندهار با گنبدى رفيع زيارت - گاه شريف و وضيع است .
محمد عارف شيرازى مؤلف تذكرهء لطائف الخيال اين قطعه را در تاريخ شهادت قاضى نور اللّه ثبت كرده است :
هامش
( 1 ) - رياض الشعراء : ناخلف .
( 2 ) - رياض الشعراء : رجال .