قاضى نور اللّه را بسبب تأليف اين كتاب « شيعهتراش » لقب دادهاند ، چه در تشيع بسيارى از صاحبان تراجم حرفست .
مجالس المؤمنين نخستين بار بسال 1268 ه . ق . در 506 صفحه به خط نستعليق در تهران با قطع رحلى به طبع سنگى رسيده است ، ناشر سيد حسين تهرانى ، كاتب مير باقر .
طبع دوم ، در 543 صفحه ، نستعليق ، سنگى ، رحلى ، در تهران بسال 1299 ه . ق .
باهتمام ملا امين واعظ تهرانى صورت گرفته است .
درين اواخر چاپ سربى مغلوطى هم از آن شده است كه قابل اعتنا نيست ، ولى نسخههاى خوب خطى آن زيادست .
ترجمهء مؤلف :
تقى الدّين اوحدى مىنويسد : « الفاضل الكامل الامجد الارشد السعيد الشهيد گوهر درياى حق قاضى نور اللّه شوشترى از بزرگان دين و اما جد صاحب يقين بود ، مدتى در هند در عهد اكبر شاه قاضى القضات شد ، علوم و رسوم را چنان دانسته بود كه بايد و شايد ، ازو تصنيفات نفيسه و تأليفات شريفه در ميانست ، از جمله حاشيه بر تفسير بيضاوى نوشته ، ديگر مصائب النواصب در ردّ روافض ميرزا مخدوم شريفى و كتاب احقاق الحق در ردّ ابطال الباطل ملا روزبهان [ فضل بن روزبهان ] كه در ردّ نهج - الحق نوشته .
ديگر رسالهء جواب رسالهء استقصاى شيخ بر ردّ آنچه ملا قطب رد كرده .
ديگر رسالهء نماز جمعه و رساله در خلق اعمال ( شايد حّل العقول ) رساله در باب مسح ازو در ميانست ، ديوان اشعارش قريب به سههزار بيت است اكثر قصايد .
در اوايل جلوس جهانگير پادشاه كشته شد ، و جهتش آنكه چون وى شيعى مشهور بود ، و آن پادشاه كه با شيعه و سنى هر دو صلح كرده هريك را بجاى خود داشت ، از مذهب وى سؤال كرد ، وى تقيه فرموده خود را شافعى وانمود ، آن پادشاه را بد