نمونهء تراجم :
مير غلامعلى آزاد بلگرامى در تذكرهء سرو آزاد ( ص 24 ) ذيل نام نظيرى نيشابورى مىنويسد كه :
« شيخ محمد مندوى متخلص به غوثى در كتاب گلزار ابرار مىگويد : « مولانا نظيرى نيشابورى حاجى الحرمين ، درويشطبيعت ، صوفىسيرت ، مهذب الاخلاق بود ، در آخر روزگار زندگى عنان نظمطرازى بصوب طرز گفتار صوفيان وحدتگزار منعطف ساخته ، نخست سواد عبارت عربى از مصاحبت نگارندهء گلزار ابرار روشن ساخت ، سپس دوازده سال كه تتمهء عمر او بود ، در احمدآباد اقامت گزيده علوم دينى تحصيل كرد ، و تصحيح تفسير و حديث از خدمت مولانا حسين جوهرى نمود ، و در هزار و بيست و سه بعالم قدس خراميد » انتهى .
همو در خزانهء عامره ( ص 267 ) ذيل نام شكيبى اصفهانى آورده كه :
« شيخ محمد غوثى مندوى صاحب گلزار ابرار مىگويد : حاصل كلامش اينكه در آغاز سال هزار و چهارم ، شكيبى از ملازمت خانخانان عازم يورش دكن بود ، برفاقت مولانا نظيرى نيشابورى و يولقلى بيگ انيسى و ملا محبعلى سندى و شريف كاشى و ملا كامى سبزوارى و ملا بقايى و ديگر جماعت اهل سخن از راه مندو كه اقامتگاه راقمالحروفست گذشت ، و به حكم الارواح جنود مجنّده تعاريف قديم تازگى پذيرفت ، و در سال هزار و هفدهم باز عبور او به مندو افتاد ، و شربت ملاقات تندرستىبخش دوستى گرديد ، و پرسش احوال او در ميان آمد ، زبانى او بقلم مىآيد :
در سال نهصد و شصت و چهار متولد شد ، چون آگهى چهره برافروخت ، برخى علوم در شيراز و لختى در اصفهان كسب نمود ، و در عمر سى و چهارسالگى هواى سير هندوستان شور در سر انداخت ، از صفاهان به راه لار به هرمز آمد ، و از آنجا در كشتى بندر جبول نشسته خود را بساحل كشيد ، شوق ملازمت خانخانان موكشان به احمدآباد