مجمع الامثال نيز از همين مؤلف است و كتاب جداگانهايست و باهتمام آقاى دكتر صادق كيا چاپ شده است ( تهران ، 1344 ش . ) .
70 - در ( ص 274 و 275 و 276 ) مذكورست : « محمد سلطان ثانىسرى » .
سلطان حاجى تهانيسرى است ، بضبط منتخب التواريخ ، ج 2 ص 320 » .
71 - از حواشى مترجم است در ( ص 282 ) : « ابو الغازى بن سلطان حسين بهادر » صواب چنينست : ابو الغازى سلطان حسين بهادر .
72 - نيز از حواشى مترجمست در ( ص 283 ) : « . . . سامانيان و غزنويان تا آل كثرت » .
آل كرت است و گويا اين يك غلط چاپيست .
73 - در متن ( ص 284 ) آمده است : « ديگر روضة الاحباب از واعظ شهير عطاء الدّين فضل اللّه جمال الحسنى است در 888 ه » .
نام و لقب و نسبش ازينقرارست : امير جمال الدّين عطاء اللّه محمود بن فضل اللّه بن عبد الرحمن شيرازى ، متوفى 926 در هرات ، و نام كتاب او روضة الاحباب فى سير النّبى و الآل و الاصحاب است و در هندوستان بطبع سنگى رسيده است .
74 - در متن ( ص 287 ) آمده است كه ظفرنامهء شرف الدّين على يزدى در 728 پايان يافت .
ظفرنامه در 828 پايان يافته است .
75 - در ( ص 295 ) آمده است : چيشتيان بنام معين الدّين سنجرى چيشتى » .
چشتيان و معين الدّين سجزى چشتى صوابست .
76 - ( ص 297 ) مذكورست : « مواهبالعليهء حسين بن على الواعظ الكاشى تأليف در 799 » .
كاشفى صوابست ، و مواهب العلية در 899 تأليف يافته است .
77 - در ( ص 298 ) آمده است : « ابو منصور موفق بن على الهمروى » .
هرويست نه همروى .
تاريخ تذكره هاى فارسى ( فارسي ) — صفحة 518
مساهمون: أحمد گلچين معانى
ص٥١٨