بوده ، مير مغيث الدّين محوى همدانى است ، كه شاعرى درويشطبيعت و بلندهمت و رندى سوخته و عارفى خوشصحبت و نيكونهاد و بسيار كمحرف بوده ، و با آنكه خود از انواع شعر به گفتن رباعى بيشتر رغبت داشته ، عدهيى از غزلسرايان نيمهء دوم قرن دهم تربيتيافتگان وىاند ، و محوى به هند و حجاز و عراقين و فارس و خراسان سفرها كرده و عاقبت بسال 1010 هجرى در همدان بدرود زندگى گفته است .
( ر ك : خلاصة الاشعار و عرفات و ساير تذكرههاى معتبر )
40 - در ذكر شيخ اجل سعدى و آثار او ( ص 170 ) آمده است كه : « . . . و هم اشعار صاحبيّه است كه عبارتست از قطعاتى حكمى و بدون ترديد مربوطست به صاحبديوان اولين وزير هلاكو ، و به خلف او شمس الدّين محمد جوينى معروف » و مترجم اظهار نظرى درينباب نكرده است .
اولين وزير هلاكو از به دو ورود بايران امير سيف الدّين بيتكچى خوارزمى مقتول در 661 بوده ، و بعد ازو صاحبديوان وزير هلاكو شده ، و نيز شمس الدّين محمد جوينى خلف صاحبديوان نيست بلكه خود صاحبديوان است .
41 - و هم در باب آثار سعدى ( ص 171 ) مذكورست كه : « . . . رسالهء چهارم در باب عقل و عشق است ، و در واقع نظر سعدى را در جواب مولانا سعد الدّين معلوم مىدارد » .
مولانا شمس الدّين است نه مولانا سعد الدّين .
42 - عبد الواعظ نوى در ( ص 172 ) از شارحين بوستان قلمداد شده است .
نام اين شخص عبد الواسع هانسوى است و كتاب امثال العجم و فرهنگ لغات فارسى در لغات هندى نيز از تأليفات اوست ، ( ر ك : فهرست هاردنگ ، ص 46 ش 19 و 23 ) .
43 - نيز از شروح بوستان است شرح شيخ رياضعلى مذكور در ( ص 172 ) .
شرح مولوى رياض على ، رياض الاخوان نام دارد ، و در لكهنو ، مطبع نامى نولكشور بسال 1293 ه . ق . بطبع سنگى رسيده است .
تاريخ تذكره هاى فارسى ( فارسي ) — صفحة 513
مساهمون: أحمد گلچين معانى
ص٥١٣