است ، تدوين يابد ، بنابراين اول خدمت نگارش پادشاهنامه به ميرزا امينا قزوينى كه در فنّ انشا يد طولى داشت ، تفويض يافت ، و آن منشى معنىپرداز احوال ده سال اول عهد حضرت صاحبقران ثانى را مع ديباچهيى كه بر احوال ايام شاهزادگى از يوم ولادت سعيد تا تختنشينى مبارك مشتملست ، و تتمهيى كه در آن ذكر مشاهير آن زمان از سادات و مشايخ و علما و فضلا و شعرا و اطبا درجست ، ترتيب داده در سنهء بيست جلوس و الا از نظر اشرف گذرانيد .
محمد صالح ( - مؤلف عمل صالح ) احوال شاهزادگى حضرت شاهجهان پادشاه ازين كتاب اخذ كرده است ، و در نگاشتن وقايع ده سال اول هم از آن مستفيد شده » .
پادشاهنامه تأليف عبد الحميد لاهورى در قرن يازدهم ه .
شامل وقايع و سوانح دوران سلطنت شاهجهان پادشاه گوركانى است با لاحقهيى در احوال مشايخ و علما و اطبا و شعراى دربار شاهجهان و مقدمهيى كوتاه در ذكر آباى شاه .
اين كتاب در كلكته باهتمام مولوى كبير الدّين احمد و مولوى عبد الرحيم در سالهاى 1867 و 1868 در سه مجلد بطبع رسيده است .
مؤلف در سبب تأليف گويد كه شاه را در باب واقعهنگارى طرز نوآيين و تلفيق مضامين اكبرنامه پسند افتاد و جستجوى كسى كه به اين طريقه مقاصد را ترتيب دهد نمودند ، تا آنكه : « بوسيلهء بعضى از ملتزمان بساط تقرّب بعرض اشرف اقدس رسيد كه عبد الحميد لاهورى المولد و المنشأ كه دل رميده را از اختلاط اينوآن ، و خاطر شوريده را از ارتباط فلان و به همان واپرداخته ، در معمورهء پتنه بزاويهء تنهايى و بيغولهء بينوايى درساخته است ، روش سخنپردازى و طراز انشا طرازى شيخ ابو الفضل نيك فرا