1330 ه . ق . كه از روى دستنويس مؤلف نوشته شده است ، و نسخهء مزبور در حدود نيمى از مقالت چهارم بهارستان است .
از آثار ديگر همين مؤلف مثنوى مقاماتالابرارست شامل پنج دفتر كه باهتمام دكتر محمد ابراهيم آيتى در آبانماه 1341 شمسى در تهران بطبع سربى انتشار يافته است ، و بقيهء آثار وى با ترجمهء حالش در خاتمهء بهارستان ( ص 363 - 376 ) مسطورست .
بهارستان ضماير تأليف منشى ذو الفقار عليخان بهادر بنگالى متخلص به مست در حدود 1228 ق .
تذكرهء نثرنويسان قديم و جديدست به ترتيب حروف الفبا كه پيش از تأليف تذكرة الشعراى وى موسوم به رياض الوفاق ( - 1229 ) بپايان رسيده است و اكثر صاحبان تراجم شاعرند ، از قبيل ظهورى ترشيزى و طغراى مشهدى و جلالاى اردستانى و چندربهان برهمن و مانند اينها .
از شعراى رياض الوفاق نيز چندين نفر در بهارستان ضماير مذكورند ، از جمله اينكه در ذيل نام رنگين كشميرى مىنويسد : « نثرى هديهء خاكنشين آستانهء شوق كرده بود كه با ذكر حال آن خجسته افعال در نسخهء بهارستان ضماير رقمپذير گشته است » ( ص 42 س 4 ) .
احوال و آثار مؤلف در ذيل رياض الوفاق مذكور افتاد .
[ پ ]
پادشاهنامه تأليف محمد امين قزوينى در 1057 ق .
مشتملست بر وقايع دهسالهء اول سلطنت شاهجهان پادشاه با ديباچهيى مبنى