ايران و غيره ، و ديگر آثار ايشان كه اكثر را خود از روى طلب بهزار رنج و تعب رفته و ديده و از آنها نقشه برداشتهام ، و شرح آنها را نگاشتهام ، مع مطالب ديگر از تحقيقات علميه و عمليه و بيان السنهء مختلفه و ذكر احوال بعضى از حكما و علما و عرفا و فصحا و ادباى متقدمين و متأخرين و معاصرين و غير ذلك از مطالبى كه در فهرست اول كتاب نگاشته گرديده . . . الخ » .
همين چاپ از كتاب آثار عجم بسال 1354 ه . ق . در بمبئى بطبع عكسى رسيد ، و بهطورىكه در فهرست مشار آمده است ، يك چاپ سنگى هم از آن در طهران بوسيلهء كتابفروشى اسلاميه شده است .
ترجمهء احوال و ذكر آثار فرصت شيرازى در آثار عجم در ذيل شعراى شيراز ، و در مقدمهء ديوانش كه بسال 1333 ه . ق . در بمبئى بطبع سنگى رسيده مسطور است .
در بعضى از تذكرههاى چاپى نيز مانند كتاب دانشمندان و سخنسرايان فارس و غيره شرح حالش درج شده است ، ولى آنچه ذيلا به نظر مىرسد منقول از نامهء فرهنگيان و از همه كاملتر و دقيقترست :
ترجمهء فرصت شيرازى بقلم عبرت نايينى
« فرصت شيرازى - هو السيد السند ميرزا محمد نصير الحسينى بن ميرزا جعفر متخلص به بهجت بن ميرزا كاظم الملقب به شرفا بن الحكيم البصير مرحوم ميرزا نصير عليهم رحمة اللّه الملك القدير .
اما ميرزا نصير مولدش جهرم فارس بوده ، ساليان دراز در صفاهان نشو و نما يافته ، بدين روى باصفهانى معروف شده ، در آن سامان علوم عربيه و ادبيه و حكمت الهى و طبيعى و رياضى را تحصيل و تكميل كرده ، در طبابت در دور خود يكتا بود .
ترجمت حالش را بتفصيل تذكرهنويسان نبشتهاند ، و وى را نصير الدّين ثانى خواندهاند ، در زمان كريم خان زند معزز و محترم مىزيسته و وى را حكيمباشى و نديم بوده ، مسجد