براى اطلاع بيشتر ر ك : حواشى نگارنده بر تذكرهء ميخانه ذيل اميدى و عتابى و شاپور طهرانى و مآخذ و منابعى كه در آنجا مذكورست .
و اينك ذكر مؤلف از قول يك تذكرهنويس همزمان او :
تقى الدّين اوحدى مىنويسد : زبدة الانام ، خوشفهم مبين ، كامل امين ، متتبع مورخ ، رند لاابالى ، صاحب ادراك عالى ، شمع مجلس سرافرازى ، خواجه امين بن خواجه احمد رازى از امجاد بلدهء رى است ، و يكى از ابن اعمام صاحب الصواحب اعتماد - الدولة العليّة ميرزا غياث بيگ والد نور محل است ( - نورجهان بيگم حرم جهانگير پادشاه ) ، غايت فطانت و رزانت و متانت و ادراك داشته ، زحمت بسيار در جمع تواريخ كشيده ، تتبع حالات نموده ، از جمله كتاب هفت اقليم تأليف اوست ، كه همهكس را بتقريب در آنجا مذكور مىسازد ، از همه چيز سخن مىگويد ، الحق آن نسخه را نيكو نوشته ، بنده درين ازمنه بمطالعهء آن رسيدم ، قريب بسى هزار بيت باشد ، و وى مدتى شد كه در هند بجوار رحمت حق پيوسته ، و در تاريخ آن كتاب گفته :
اين نسخه كه هست همچو فردوس نكو * تا مو نشوى درو بنشكافى مو
گر از تو كسى سؤال تاريخ كند * « تصنيف امين احمد رازى » گو 1002
« عرفات 126 »
با آنكه هفت اقليم روىهمرفته كتاب خوبيست ولى خالى از سهو و خطا نيست ، از جمله قطعهيى از انورى را كه در تمام نسخ خطى و چاپى ديوان او هست و بدين بيت آغاز مىشود :
بخدايى كه بذل جان او را * پايهء اولين احسانست
ر ك : « ديوان انورى ، چاپ آقاى مدرس رضوى ، ج 2 ص 553 »
مؤلف هفت اقليم با شأن نزولى به بهاء الدّين محمد بن مؤيد بغدادى نسبت داده است ، ر ك : تذكرهء مزبور ذيل بغداد ( اقليم سوم ) ترجمهء سى و يكم .
قديمىترين نسخههاى موجود شناختهشدهء اين كتاب عبارتست از : سپهسالار ج 2 ش