بتاريخ اول آبان سنه 1311 شمسى در مشهد موقع حركت به نظميهء زاهدان تحرير گرديد . سلطان شمس الدّين حقى » .
و اينك نمونهيى از تراجم اين كتاب :
« بى خود اصفهانى - ميرزا زين العابدين معروف و مشهور در شاعرى آن بلد بوده »
« آفتى - مولد و منشأش بلدهء تونست و به اختيار گوشهء قناعت از آفات زمانه محفوظ و مصون بود ( يكوقتى ) » كذا .
« بهجت بخارائى - از شعراى دور عمر خان و با قرن اواخر ( 13 ) معاصر »
« باقر - حاجى شيرازى كه حرفه جراحى مىورزيد و به كحّالى اشتغال داشت »
« باقر - ميرزا ) اصفهانى بوده زيور سخن را بجواهر نكات مىآمود »
« باقر - ملا ) از نواحى صفاهان بوده و در شعر و معما سحركارى داشت »
« باقر يزدى - از سادات صحيح النسب معدود و محسوب مىشد »
« باقر - مولانا ) ماوراءالنهرى يكهتاز ميدان سخنور بوده » كذا
« باقى نهاوندى - از مردمان نهاوند موزون طبع و خوشبيان بوده » كذا
اشعار منتخب را هم برين قياس در نظر بايد گرفت .
ترجمهء مؤلف :
شمس الدّين حقى از مردم تبريز بود و در نظميهء آن روز درجهء سلطانى داشت ، يا باصطلاح امروز در شهربانى درجهء سروانى داشت ، از سال 1307 ش مشغول جمعآورى شرح حال و آثار شعراى فارسىزبان گرديد ، و تا سال 1321 ش كه در مشهد وفات يافت بنا باظهار يكى از شعراى مشهد آثار دوازده هزار شاعر را بهنحوىكه مذكور افتاد فراهم آورد ، وى در اواخر عمر نابينا شده بود . سه مجلد اول از تذكرة الادباء ، چنان كه گذشت ، متعلق بكتابخانهء شخصى آقاى عبد الحسين بيات و بقيه در مشهد نزديكى از بستگان اوست .