پاى در تحصيل يار و يار در دل بوده است * حاصل تحصيل ما تحصيل حاصل بوده است
صواب : ما پى تحصيل يار و . . . الخ است .
اين بيت غلط در صفحهء ( 27 ) آمده است :
هرگه كه باز بر كسى پرناز مىكنى * درها به روى من ز بلا باز مىكنى
مصراع اول صحيحش اينست :
« هرگه كه باز نرگس پرناز مىكنى » .
و باز در همين صفحه سقطى در حدود يك سطر در ترجمهء عبد العزيز خان است :
« با وجود خردسالى ملك استرآباد را به او ارزانى داشتند و او باندك مردم و لشكر ( - لشكر ) خود و امراء پدر را كه همراه او بودند مضطرب ديد از اسب فرود آمد و بر استر سوار شد » .
در ( ص 23 س 4 و 5 ) مسطورست : « گويند روزى ميرزا بحمام رفته است و بابا سودايى را ديده است كه در گوشهء چرخى به نسبتى مشغول است » .
صواب اينست : « در گوشهء چرخى به سنّت مشغول است » .
« چرخى » مستراح است ، و « سنّت » كنايه از واجبى كشيدن .
در ( ص 38 س 8 و 9 ) آمده است :
« اما امير عليشير در كتاب « تذكرة الشعراء » خود موسوم است بمجلسدارى بىنظير بود - كذا » عبارت صحيح اينست :
« اما امير عليشير در كتاب تذكرة الشعراء خود كه موسوم است به مجالس - النفائس و كتابى بىنظير بود » .
ميرم خان والى قندهار كه ترجمهاش در ( ص 92 ) آمده است « بيرم خان والى قندهار » است ، يعنى بيرم خان بهارلوى تركمان پدر عبد الرحيم خان خانخانان .
متأسفانه اغلاط اين كتاب يكى و دوتا و دهتا نيست ، و تأسف ديگر اينكه مجالى هم براى ذكر همهء آنها نيست .