و از طهران بمنصب امير ديوانى به شهر يزد برفت ، و در سال نود و يك باز در ركاب نواب معزى اليه بمنصب ايشيك آقاسىباشى عود بشيراز نمود ، و در سال نود و دو باز در ركاب نواب معزى اليه از شيراز بطهران و از طهران بكرمانشاهان برفت ، و در سال نود و هشت بعد از وفات نواب حسام السلطنه عود بشيراز نموده در كنج قناعت گنج راحت را يافته گذرانى دارد ، و از مآثر او كتاب حديقة الشعراء و تاريخ يزد و كتابى در مصائب اهل بيت نبوت است ، و اين چند شعر ازوست :
اى سخنور كه نزد اهل خرد * مدحتت فرقى از هجا نكند
زان كه از مدح و هجو هرچه بود * كس بگفتارت اعتنا نكند
با چنين پايه شعر خوشتر آنك * شعر گفتن كس ادعا نكند
گرچه گويى كه چون تو ممدوحى * شعر ازين بهتر اقتضا نكند
با چنين شعر كس بمدحت من * به كه شاعر طمع عطا نكند
باز فىالجمله هديهيى دادم * گرچه خرجى ترا وفا نكند
« فارسنامهء ناصرى ، ج 2 ص 130 »
سال درگذشت ديوانبيگى بدرست معلوم نيست ، مرحوم اقبال در مجلهء يادگار تاريخ فوت او را 1310 نوشته و در فارسنامهء ناصرى كه بسال 1313 تأليف يافته آمده است كه : در كنج قناعت گنج راحت را يافته گذرانى دارد » و ازين عبارت مستفاد مىشود كه در آن تاريخ زنده بوده ، و دوست دانشمندم آقاى آدميت در كتاب دانشمندان و سخنسرايان فارس سال فوت وى را بعد از 1313 دانستهاند و حق با ايشانست ، رك : فارسنامه ص 130 .
فهرست اسامى شعرا
الف 1 - آبانى طهرانى ( نصر اللّه ) 2 - آرام يزدى ( ميرزا محمد صادق ) 3 - آزاد هندى 4 - آشفتهء شيرازى ( محمد كاظم م 1288 )