و مرجان نشود ، چنان كه خود فرموده .
ما خود از كنج قفس ميل بهامون نكنيم * ظلم صيّاد ستمپرورمان اين همه نيست
تا جاى و مكان در مدرسهء سپهسالار گزيد ، و گوشهء عزلت براى تحصيل كمالات پسنديد ، چندى عمر گرانمايه را صرف نحو ، و برخى اوقات بلندپايه را در صرف و نحو آن يعنى ادبيّت و عربيّت و عروض و قوافى و مرصعات و معايب نظم و نثر بسر نمود ، و مسالك مطالب علوم را پيمود ، زمانى برنيامد كه سرآمد دوران و نادرهء زمان شد ، در جميع علوم ممتاز و از كتب و دفتر بىنياز آمد ، گاهگاهى كه از درس و بحث مىرنجيده شعرهاى موزون و سنجيده مىگفت ، و درارى ناسفته مىسفت ، ضميرش مخزن اسرار لدنّى و قلب منيرش معدن انوار ربّ ارنا الاشياء ، كما هى گرديد ، رفتهرفته كارش بجايى رسيد و رتبهء اقتدارش در شعر چنان بالا كشيد كه افضل من الجاحظ و اكمل من الخاقانى و الحافظ شد ، شعرش چون شعر خوبان محبوب و منزّه و مبرّا از عيوب گشت ، غزل را بمذاق سعدى و سنجرى مىسرايد ، و قصيده و تغزل را چون معزّى و عنصرى » انتهى .
« مدينة الادب ، ج 1 ص 951 - 954 »
شرح حال مؤلف را در جايى نديدم ، عبرت هم در كتاب خود مذكور نداشته است .
تذكرهء زنان شاعر معاصر ايران تأليف سيد هادى كورش حايرى ( معاصر )
جزوهء اول ، چاپ تهران ، سربى ، جيبى ، 96 ص .
« فهرست مشار »