975 هجرى نوشته است كه : « . . . و هم در آن ايام در قلعهء قهقهه در منزلى كه سام ميرزا و اولادش مىبودند ، بحسب اتفاق ( اتفاق عمدى و سياسى البتّه ) پسران القاس : سلطان احمد و سلطان فرخ جمع گشته صحبتى مىداشتند ، زلزلهء عظيمى روى نمود ، و آن منزل بر سر ايشان فرود آمد و مجموع هلاك شدند ، و اين بنده قطعهيى براى ضبط تاريخ بنظم آورد :
قطعه
بتاريخ جهان زد قهقهه كبك خرامنده * كه نبود دايما جام بقا اندر كف ساقى
چو گفتم چيست حال سام و تاريخش چه مىگويى * بگفتا در جوابم : « دولت طهماسب شه باقى »
( 975 )
ديگر اينكه ابو الفضل علامى در اكبرنامه ( ج 3 ص 749 س 15 ) ذيل سوانح سال هزار و هفت هجرى مىنويسد :
« مير عارف اردبيلى در دارالخلافهء آگره نقد زندگى سپرد ، گويند او پور سام ميرزاى صفوى است ، رياضتگر و تجرّد گزين بود ، ازو شگرف كارها برگزارند » و العهدة على الرّاوى .
تحفة الشعراء تأليف افضل بيگ خان قاقشال اورنگآبادى در 1165 ه - ق
مشتمل است بر تراجم شصت و دو تن از شعراى دكن كه شصت نفر آنها مسلم و دو نفرشان هندو هستند ، بدون ترتيب الفبايى كه از سيد غلام حسن قادرى متخلص به سالك آغاز شده به ميرزا مظهر جان جانان جهانآبادى پايان مىپذيرد ، و از بعضى شعرا غير از شعر فارسى اشعار ريخته ( اردو ) هم آورده است .