احوال از جملهء متخصصين بود ، گويند سههزار حديث را با اسناداتش از بر داشت ، تفسير قاضى بيضاوى و كشاف از كمال تتبع و مزاولهاش بالمآل محفوظش شده بود ، با وجود اين همه فضائل غير آنكه در ايام وليعهدى امير مظفر چندگاهى بدربار محرم شد ، ديگر نه عملى نه ملكى ، بمنصبى نرسيده در كمال احتياج ، ليكن با استغناء از دنيا گذشت .
تذكرهنويسان معاصر تأليفاتش را بقرار ذيل شمردهاند :
1 - تحفة الاحباب در تذكرهء احوال شعراى عهد مغنيتيان ، ( تذكرهء مورد بحث ) .
2 - سوانح المسالك سفرنامه در سفر حجاز خود .
3 - شقايق الدقائق بتعريف علوم و اهلش .
4 - ديوان فارسى ، عربى ، تركى .
5 - مجموعهيى در ردائف الاشعار از هركس .
6 - مجموعهيى در فردهاى برجسته از هركس به ترتيب حروف هجاء .
7 - رسالهء منظوم بنام برف و يخ در تصوير يخ و برف كوه كرمانشاه كه در بازگشت سفر حجاز مؤلف به آنجا وارد شده .
8 - خوان لذت در ذكر انواع اطعمه و اشربه به ترتيب حروف هجاء تقريبا 25 جزو .
9 - مثنوى در حكايات متفرقه .
10 - عرائس الابكار و نوادر الافكار بنظم و نثر فارسى و عربى .
11 - ترجمهء تركى رسالهء فارسى حاتميهء شيخ بهائى در احوال اسطرلاب .
12 - ترجمهء فارسى رسالهء برء السّاعة محمد بن زكريا در طب .
13 - تحفهء امانيّه در طب ، و غيرها اجزاهاى متفرقه » .
وفاتش بسال 1311 ه - ق اتفاق افتاده است .
از اشعار فارسى اوست :
گفتار تو رونق از در ناب ببرد * لعل تو ز سلسبيل خلد آب ببرد