ابراهيم فرسانى
ابو اسحاق ابراهيم بن ايّوب عنبرى فرسانى اصفهانى از محدّثين قرن دوم و سوم هجرى است . عارف و زاهد بوده ، و چهل سال بدون همسر و مجرّد زيسته است . از ثورى ، ابى هانى ، اسود بن رزين ، مبارك بن فضاله و اعمش روايت نموده است . زياد بن برّاد ، عبد الرزّاق بن بكر اصفهانى ، عبد اللّه بن داود ، نصر بن هشام و هذيل از او نقل حديث كردهاند . فرسان ( به ضم فاء ) از قراء نزديك اصفهان است « 1 » .
ميرزا ابراهيم نوّاب
ميرزا ابراهيم نوّاب بن ميرزا محمّد باقر بن محمّد بن محمّد باقر نوّاب لاهيجى اصفهانى عالم فاضل ، نزد آقا ميرزا احمد مدرّس ، آخوند گزى ، آقا سيّد محمّد باقر درچهاى ، آقا شيخ محمّد رضا نجفى و ديگران تحصيل كرد ، از ائمّهء جماعات مسجد ذو الفقار بود . وى در اوّل صفر 1366 ق وفات يافت ، و در تكيهء لسان الارض ، جنب مرقد يوشع مدفون شد . « 2 »
ميرزا محمّد ابراهيم جوهرى
ميرزا محمّد ابراهيم متخلّص به « جوهرى » فرزند محمّد باقر از سلسلهء بيرام على خان قاجار مروزى ، از شعراء ، ادباء و مرثيهسرايان قرن سيزدهم هجرى است . در اوايل قرن سيزدهم هجرى متولّد شده ، و در هرات به تحصيل پرداخته است . فنون علم و ادب را در
هامش
ص 291 ؛ مؤلّفين كتب چاپى ، ج 1 ، ص 588 ؛ الذّريعة ، ج 9 ، ص 157 و ج 18 ، ص 166 و ج 21 ، ص 165 ، حديقة الشّعرا ، ج 1 ، صص 719 - 720 ؛ لغتنامهء دهخدا ، ذيل « ساغر » ، ص 142 ؛ تذكرة مدايح معتمديه ، ( خطّى ) ، ص 33 ؛ فهرست مرعشى ، ج 32 ، صص 535 - 536 ؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان ، ج 1 ، صص 98 - 99 ؛ سيرى در تاريخ تخت فولاد ، ص 161 .
( 1 ) . ذكر اخبار اصفهان ، ج 1 ، ص 172 ؛ معجم البلدان ، ج 4 ، ص 249 ميزان الاعتدال ، ج 1 ، ص 12 ؛ لغتنامهء دهخدا ، ج 1 ، ص 263 ؛ اللّباب ، ج 2 ، ص 421 .
( 2 ) . دانشمندان و بزرگان اصفهان ، ج 1 ، صص 365 - 366 ؛ سيرى در تاريخ تخت فولاد ، ص 185 ؛ تاريخ علمى و اجتماعى اصفهان ، ج 2 ، ص 284 .