سيّد محمّد ابراهيم بهشتى
سيّد محمّد ابراهيم بن سيّد اسد اللّه حسينى ، عالم فقيه كامل ، ( داراى اجازه اجتهاد از آخوند ملا حسينعلى تويسركانى ) متوفّى 28 صفر 1310 ق ، مدفون در مقبره سادات بهشتى در تخت فولاد « 1 » ( بر سنگ مزارش با اين القاب از او ياد شده : سيّد المحققين و زبدة المدققين ، ظهير الاسلام و المسلمين ، عمدة الفقهاء و المجتهدين ، السخى الكريم العليم الحليم ) . مادّه تاريخ وفاتش اين بيت است :
تاريخ وى از خرد شدم جويا گفت : * « فردوس بدان مقام ابراهيمست » ]
ميرزا ابراهيم اصفهانى
ميرزا ابراهيم بن شيخ اسماعيل اصفهانى ، عالم فاضل در سال 1290 ق در اصفهان متولّد شده ، و سپس به مشهد مقدّس مهاجرت كرده ، و در آنجا نزد سيّد على حائرى يزدى و شيخ اسماعيل ترشيزى تلمّذ نموده است . در سال 1318 ق نيز به سامرّا رفته ، و دو سال در درس ميرزا محمّد تقى شيرازى حاضر شده ، و در شوّال 1334 به كرمانشاه سفر كرده ، و سرانجام در سال 1339 ق در مشهد مقدّس وفات يافته است .
كتب زير از تأليفات او است : 1 . احكام النّجاسات 2 . رساله در شكّ ركعات نماز 3 .
منجزات مريض 4 . المواقيت و غيره . پدرش نيز از صلحاء و اخيار بوده ، و در سال 1330 ق در كاظمين وفات يافته است . « 2 »
محمّد ابراهيم اصفهانى
محمّد ابراهيم بن اسماعيل اصفهانى ، فاضل خطّاط ، از آثارش كتابت نسخهاى است از كتاب استقصاء النّظر تأليف سيّد صدر الدّين محمّد بن محمّد رضوى قمى كه به خطّ نسخ نوشته ، و در ذىقعدهء 1249 به پايان رسانيده است . در حاشيه تصحيح شده است . در
هامش
( 1 ) . دانشمندان و بزرگان اصفهان ، ج 2 ، ص 719 ؛ سيرى در تاريخ تخت فولاد ، ص 135 .
( 2 ) . نقباء البشر ج 1 ، صص 8 - 9 ؛ تاريخ اصفهان ، جابرى ، ص 286 ؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان ، ج 1 ، ص 103 .