روايت حديث مىكند .
برادرزادهاش احمد بن سعيد بن جرير از او نقل حديث مىنمايد . « 1 »
ميرزا محمّد ابراهيم همدانى
ميرزا محمّد ابراهيم همدانى فرزند ميرزا محمّد جعفر فرزند ميرزا علّامه ميرزا ابراهيم همدانى ، شاعر اديب . وى در اصفهان و همدان تحصيل نموده ، و سرانجام در اصفهان ساكن شد . او متولّى امامزاده سهل بن على در همدان بود . در شعر و خطّ و انشاء و معمّا مهارت بسزايى داشت .
[ از سال وفات او اطّلاعى در دست نيست ؛ ولى ظاهرا تا سال 1107 ق زنده بوده است ] .
اين شعر از او است :
روزگارى شد كه با دردت همآغوشيم ما * همچو سيل از هستى خود خانه بر دوشيم ما
چون سپند دور از آتش در شب هجران يار * نالهها در دل گره داريم و خاموشيم ما « 2 »
ابراهيم اشعرى
ابو اسحاق ابراهيم بن جعفر بن محمّد بن سعيد اشعرى از محدّثين اصفهان در قرن چهارم هجرى است .
از ابو عتبهء حمّصى و حميد بن مسعده روايت مىكند ، و ابراهيم بن محمّد بن حمزه و ابو محمّد بن حيّان و قاضى ابو احمد از وى روايت مىكنند . در سال 394 ق در راه مكّه وفات يافت . « 3 »
ابراهيم اصفهانى
ابراهيم بن آقا جعفر شيشهفروش اصفهانى از فضلاء و نويسندگان كتب در قرن 13
هامش
( 1 ) . ذكر اخبار اصفهان ، ج 1 ، ص 177 .
( 2 ) . تذكرهء نصرآبادى ، ج 1 ، صص 140 - 141 ، قصص الخاقانى ، ج 2 ، صص 99 - 100 ؛ تذكره المعاصرين ، حزين ، ص 150 .
( 3 ) . ذكر اخبار اصفهان ، ج 1 ، ص 192 .