شمردند و از خرمن علم او بهرهمند مىشدند . او تا آخر عمر مجرّد زيست ، و در اواخر زندگى ، دارايى خود را به دولت واگذار نمود تا صرف مدرسهسازى و بهداشت و درمان مردم شود ] وفات او در سال 1403 ق اتّفاق افتاد ، و پيكرش در قبرستان عمومى فلاورجان به خاك سپرده شد . « 1 »
امير بيك قهبايجى
امير بيك بن ملك محمّد قهبايجى [ كوهپايهاى ] خطّاط نستعليقنويس . از آثارش مجموعهاى است شامل دو كتاب : 1 . مصابيح القلوب ، تأليف ابو سعيد حسن شيعى بيهقى سبزوارى 2 . داستان دقيانوس و قسمتى از تاريخ قوم حضرت موسى عليه السّلام كه در 1054 ق كتابت شده است . نسخه به شمارهء 1758 در كتابخانهء وزيرى يزد موجود است . « 2 »
امير كوكبى گرجى *
امير خان كوكبى گرجى ، از هنرمندان قرن دوازدهم هجرى است . او از موسيقىدانان دربار شاه سلطان حسين صفوى بوده ، و به نام او رسالهاى در موسيقى به نظم و نثر تأليف نموده ، و در سال 1108 ق آن را به پايان رسانده است .
شعر نيز مىسروده ، و كوكبى تخلّص مىكرده است . او در فنّ موسيقى ، خصوصا گوشهها و الحان و تصانيف ، اساتيد بوده است . وى كتاب خود را در سنّ 78 سالگى تأليف نموده است ؛ بنابراين ، سال تولّد او 1030 ق خواهد بود . « 3 »
امير احمد كامخواه
امير احمد كامخواه ، شاعر اديب در سال 1304 خورشيدى در اصفهان متولّد گرديد ،
هامش
( 1 ) . يادداشتهاى آقاى رحيم قاسمى ( وفيات علماى معاصر اصفهان ) ، نسخهء خطى ؛ تاريخ علمى و اجتماعى اصفهان ، ج 2 ، ص 290 .
( 2 ) . فهرست وزيرى ، ج 2 ، ص 614 .
( 3 ) . مداومت در اصول موسيقى ايران ، صص 170 - 175 ؛ نامنامهء موسيقى ايران زمين ، ج 3 ، صص 459 - 462 ؛ جايگاه گرجىها در تاريخ و فرهنگ و تمدّن ايران ، ص 308 .