امير بيگ اصفهانى
امير بيگ اصفهانى ، شاعر اديب ، نزد حكيم شفايى ، فنون شعر و ادب را آموخته ، و به كسب قصّابى اشتغال داشته ، حدود هفتاد سال عمر كرده ، در زمان شاهعبّاس ثانى وفات يافته است . از اشعار او است :
روزى به شب كنم به صد اندوه سينه سوز * شب را سحر كنم به اميد كدام روز « 1 »
امير اصفهانى
امير بن حسين اصفهانى ، فاضل اديب رياضىدان ، از دانشمندان قرن دوازدهم هجرى است . وى مؤلّف نوزده باب در نجوم است كه آن را جهت استفادهء اطفال تأليف نموده است .
نسخه به شمارهء 2 / 3451 ضمن مجموعهء شمارهء 1156 در كتابخانهء ملّى ملك در تهران نگهدارى مىشود . « 2 »
حاج امير آقا فلاورجانى
[ شيخ محمّد حسن كيانى ] معروف به « حاج امير آقا فلاورجانى » عالم فاضل كامل ، [ در 7 دى 1267 ش در فلاورجان اصفهان متولّد شد . ] در اصفهان نزد بسيارى از علماى اين شهر از جمله سيّد على نجفآبادى ، سيّد محمّد نجفآبادى ، شيخ محمّد رضا نجفى و [ مير محمّد صادق خاتونآبادى تحصيل نمود . سپس در نجف اشرف از درس سيّد ابو الحسن اصفهانى ، شيخ محمد كاظم شيرازى ، سيد عبد الهادى شيرازى و ديگران بهره برد و به اصفهان بازگشت و در مدرسهء جدّهء بزرگ ساكن شد . او روزهاى پنجشنبه و جمعه را در فلاورجان به اقامهء جماعت و ترويج و تبليغ احكام و وعظ و خطابه مىپرداخت .
وى عالمى فاضل ، خوشمحضر ، نكتهدان و مورد علاقهء مردم و شخص اوّل روحانى در آن ناحيه بود . او در حجرهء مدرسهء جدّه ساكن بود . اهل علم و فضلاء ديدار با او را مغتنم مى
هامش
( 1 ) . تذكرهء نصرآبادى ، ج 1 ، ص 600 ؛ الذّريعة ، ج 9 ، ص 99 ؛ تذكرهء روز روشن ، ص 659 ؛ تذكرهء آتشكده ، بخش سوم ، ص 926 .
( 2 ) . الذّريعة ، ج 24 ، ص 390 .