اسماعيل طرقى
ابو الوفاء اسماعيل بن عبد الرّزّاق بن عبد العزيز بن محمّد بن عمر تاجر طرقى اصفهانى ، از محدّثين اصفهان در قرن ششم هجرى . سمعانى دربارهء او نوشته است : « كان شيخا فقيها عالما متميّزا فاضلا و كان احد الشّهود العدلين صالحا حسن المنظر ( المعروف بالقاضى الارشد ) . وى از اهالى طرق ، از قراى نطنز است . در سال 470 ق متولّد شد . طرقى از ابو الفتح عبد الرّزاق بن عبد الكريم حسنآبادى ، ابو سعد عبد الجليل بن حسن ساوى ساكن بغداد ، محمّد رزق اللّه تميمى بغدادى ، ابو اسحاق ابراهيم بن محمّد طيّان و ديگران استماع حديث كرده ، و ابو سعد سمعانى در اصفهان از وى استماع حديث نموده است . او در نيمهء دوم شوّال سال 532 ق در اصفهان وفات يافت . « 1 »
كمال الدّين اسماعيل
كمال الدّين اسماعيل بن جمال الدّين عبد الرزّاق اصفهانى ملقّب و مشهور به خلّاق المعانى ، از شعراء و قصيدهسرايان معروف ايران در قرن هفتم هجرى است . او نزد پدر شاعر و دانشمند خود و ساير بزرگان آن عصر تربيت شده ، و از نوجوانى به سرودن شعر پرداخته ، و كمكم آوازهء او همه جا را فرا گرفته است .
او از مريدان شيخ شهاب الدّين عمر سهروردى عارف مشهور آن عصر به شمار مىرفته ، و اشعارى در مدح او سروده است .
از ديگر ممدوحان او حسام الدّين اردشير ، از پادشاهان آل باوند مازندران ، اتابك سعد بن زنگى از حكّام فارس ، ركن الدّين صاعد بن مسعود ، از رؤساى مذهبى اصفهان و جلال الدّين منكبرنى ، پادشاه خوارزمشاهى بودهاند . او در اصفهان ، شاهد درگيرىهاى طولانى و كشتارهاى فراوان بين شافعيان و حنفيان بوده ، و از اين درگيرىها كه در دو محلّهء
هامش
الظّنون ، ص 448 ؛ ذكر اخبار اصفهان ، ج 1 ، ص 204 ؛ ميزان الاعتدال ، ج 1 ، ص 109 ؛ راهنماى دانشوران ، ج 1 ، ص 474 ؛ تاريخ نجف ، ص 147 ؛ طبقات المحدّثين باصفهان ، ج 1 ، ص 335 ؛ هدية العارفين ، ج 1 ، ص 206 ؛ الاعلام ، ج 1 ، ص 314 ؛ ريحانة الادب ، ج 7 ، ص 198 ؛ لغتنامهء دهخدا ، ذيل « اسماعيل » ، ص 2516 .
( 1 ) . التّحبير ، ج 1 ، ص 97 .