به شمارهء 418 در كتابخانهء مدرسهء عالى سپهسالار تهران موجود است . « 1 »
ابو الفتوح عجلى
ابو الفتوح منتجب الدّين اسعد بن ابى الفضائل محمود بن خلف بن احمد بن محمّد عجلى اصفهانى ، فقيه ، واعظ و محدّث شافعى در قرن ششم هجرى است .
در سال 515 ق در اصفهان متولّد شده ، و جهت كسب علم به شهرهاى مختلف سفر كرده ، و نزد اساتيد زيادى تحصيل نموده است . او از دسترنج خويش ، و با شغل ورّاقى و صحّافى اعاشه مىنموده ، و در فقه شافعى از اجلّهء فقهاء و علماى عهد خويش بوده ، سرانجام در روز 20 صفر 600 ق در اصفهان وفات يافت ، و در قبرستان طوقچى در بقعهء امامزاده ابراهيم مدفون گرديد . مقدّس اردبيلى در حديقة الشّيعة به تقبيح مردم اصفهان پرداخته كه آنها به گمان وجود قبر ابو الفتوح رازى مفسّر شيعى ، به زيارت قبر ابو الفتح عجلى شافعى سنّى مىروند .
[ شاردن سيّاح فرانسوى كه مدّتى در اصفهان بوده ، نقل مىكند كه قبر ابو الفتوح عجلى در قبرستان چملان ( سنبلستان ) بود ، و مردم به زيارت آن مىرفتند تا اينكه يك عالم و واعظ معروف به نام ميرلوحى عنوان نمود كه اين قبر ، متعلّق به عالمى سنّى است ، و به تحريك او مردم ، قبر و مزار ابو الفتوح عجلى را خراب كردند ] .
كتب زير از او است :
1 . آفات الواعظ 2 . تتمّة التّتمّة ، در فقه شافعى ( تتمّة الابانة تأليف عبد الرّحمن بن امول شافعى متوفّاى 487 ق ، اين كتاب ، تتميم كتاب ابانه تأليف شيخ ابو القاسم فورانى متوفّاى سال 461 ق است ) 3 . شرح مشكلات الوجيز خزالى در فروع 4 . شرح مشكلات الوجيز ( غير از كتاب قبل ) 5 . شرح مهذّب تأليف ابى اسحاق شيرازى ، در فروع 6 . الايضاح ، كه در كتابخانهء آستان قدس رضوى به شمارهء 5462 نگهدارى مىشود 7 . الموجز فى فضل
هامش
( 1 ) . فهرست سپهسالار ، ج 1 ، ص 330 .