الخلفاء الاربعة « 1 » .
ابو الفتوح قمشهاى
ابو الفتوح قمشهاى ، عالم فاضل ، و در قرن دوازدهم مىزيسته است ، و حواشى به شرح اصول كافى نگاشته كه آن را فرزندش محمّد مهدى قميشهاى در نسخهاى از كتاب مرقوم كه در تاريخ 26 شعبان 1133 ق از كتابت آن فراغت يافته ، نقل نموده است . « 2 »
ابو الفتوح گلستانه *
ابو الفتوح گلستانه ، خوشنويس خطّ نستعليق بوده ، و در اواخر حكومت صفويّه مىزيسته ، از آثار او كتيبهاى گچبرى در مدرسهء نيماورد اصفهان است . « 3 »
ابو الفرج اصفهانى
ابو الفرج اصفهانى ، علىّ بن حسين بن محمّد بن احمد بن هيثم بن عبد الرّحمن بن مروان بن عبد اللّه بن مروان حمار ، اديب نحوى ، لغوى ، مورّخ ، كاتب و شاعر قرن چهارم هجرى .
در سال 284 ق در اصفهان متولّد شد ، و در بغداد نشو و نما يافته ، و تحصيل نموده ، و باقى عمر را تحت حمايت آل بويه به خصوص مهلّبى وزير گذرانيده ، سرانجام در 14 ذىحجّه 356 ق وفات يافته است . معروف است كه وى شيعهء زيدى بوده ، و اينكه او از
هامش
( 1 ) . الاعلام ، ج 1 ، ص 294 ؛ ذيل كشف الظّنون ، صص 49 و 91 ؛ هدية العارفين ، ج 1 ، ص 204 ؛ ريحانة الادب ، ج 7 ، ص 226 ؛ رجال اصفهان يا تذكرة القبور ، ص 137 ؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان ، ج 1 ، صص 173 - 174 ؛ طبقات الشّافعية ، اسنوى ، ج 2 ، صص 196 - 197 ؛ مرآة الجنان ، ج 3 ، ص 498 ؛ تاريخ اصفهان ، جابرى ، صص 293 و 376 ؛ معجم المؤلّفين ، ج 2 ، ص 248 ؛ روضات الجنّات ، ج 2 ، ص 6 ؛ الكنى و الالقاب ؛ لغتنامهء دهخدا ، ذيل « اسد » ، ص 2307 ؛ فرهنگ بزرگان اسلام ايران ، ص 92 ؛ سفرنامهء شاردن ( قسمت اصفهان ) ، ص 117 ؛ احقاق الحق ، ج 2 ، ص 449 ؛ كشف الظّنون ، ج 1 ، ص 1 ؛ مزارات اصفهان ، صص 73 - 74 .
( 2 ) . الذّريعة ، ج 13 ، ص 98 ؛ الكواكب المنتشره ، ص 580 ؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان ، ص 84 .
( 3 ) . گنجينهء آثار تاريخى اصفهان ، ص 682 ؛ تاريخ اصفهان ( هنر و هنرمندان ) ، ص 181 .