ابو عبد اللّه اصفهانى
ابو عبد اللّه اصفهانى معروف به « شافعى » از محدّثين قرن چهارم هجرى است . وى در سال 381 ق وفات يافت . « 1 »
ابو عبد اللّه اصفهانى
ابو عبد اللّه اصفهانى ، از دانشمندان قرن پنجم هجرى است ، در شام ساكن بوده ، و در علم و ادب ، شاگرد ابو العلاء معرّى است . معرّى برحسب خواهش او بعضى از ابيات مشكل كتاب سقط الزّند را شرح كرده ، و آن را ضوء السّقط ناميده است . معروف شده كه ضوء السّقط را ابو زكريّا بن خطيب تبريزى ( 421 - 502 ق ) تأليف نموده ، حال آنكه اين كتاب ، از تأليفات ابو العلاء معرّى است ، و خطيب تبريزى ضوء السّقط را شرح و تكميل نموده است . « 2 »
ابو عبد اللّه اصفهانى
ابو عبد اللّه بن يوسف اصفهانى ، از محدّثين به شمار مىرود . از ابو بكر عمر بن محمّد صاحب كتّانى روايت مىكند ، و حافظ ابو بكر احمد بن حسين از او استماع حديث نموده است . « 3 »
ابو عبد اللّه انداآنى
ابو عبد اللّه انداآنى ، از ادباى اصفهان است . مافرّوخى او را از دانشمندان صرف و نحو و لغت و انشاء ، و مقدّم بر عصر خود دانسته است . « 4 »
[ انداآن از قريههاى ماربين بوده است ، و اكنون يكى از محلّههاى سده ( خمينى شهر ) به شمار مىرود ] .
هامش
( 1 ) . تبيين كذب المفتري ، ص 197 .
( 2 ) . نشريّهء دانشكدهء ادبيّات و علوم انسانى دانشگاه اصفهان ، سال 11 و 12 ، ص 180 .
( 3 ) . تبيين كذب المفترى ، ص 424 .
( 4 ) . محاسن اصفهان ، ص 32 .