ابو الآداب يزدى
ابو الآداب فرزند محمّد امين دقّاق يزدى ، از ادباء و شعراى قرن 11 هجرى است . در فنّ شعر و انشاء و معمّا انگشتنما بود ، و در روزگار جوانى به سال 1077 ق در اصفهان بدرود زندگى گفت . « 1 »
ابو احمد عسال
ابو احمد محمّد بن ابراهيم بن سليمان عسال اصفهانى ، عالم محدّث قرن چهارم هجرى . متصدّى قضاوت اصفهان بوده است . مقبول القول در بين مردم و از بزرگان در معرفت و اتقان و حفظ حديث بوده ، و در شيوخ ، تاريخ ، تفسير و مسند تأليفاتى نموده است . وى در سال 269 ق متولّد شده ، و جهت اخذ حديث به شهرهاى زيادى مسافرت نموده ، و سرانجام در رمضان 349 ق وفات يافته است . « 2 »
ابو اسحاق
در نزديكى مسجد جامع اصفهان ، محلّى است به نام « ابو اسحاقيّه » كه عوام در اصفهان به آن « بسّاقيه » مىگويند . مدفون در اين محل ، ظاهرا ابو اسحاق نامى از عرفاء و بزرگان اهل سنّت بوده ، و قبر در زمان صفويّه از بين رفته است .
اخيرا يكى از نويسندگان او را منتسب به ابو اسحاق اسفراينى مىداند كه نسبت ، خالى از اعتبار است . « 3 » مرحوم جابرى انصارى ، ابو اسحاقيّه را به ابو اسحاق اينجو از پادشاهان آل اينجو نسبت مىدهد و مىنويسد : « پس از قتل مسعود شاه اينجو برادرش شيخ ابو اسحاق به اصفهان و فارس شتافت ، و مقرّ حكومتش در اصفهان اطراف مسجد جامع
هامش
( 1 ) . تذكرهء نصرآبادى ، ج 1 ، ص 284 ، آيينهء دانشوران ، ص 57 .
( 2 ) . ذكر اخبار اصفهان ، ج 2 ، ص 283 ؛ الاعلام ، ج 6 ، ص 201 ؛ طبقات المفسّرين ، ج 2 ، صص 51 - 53 ؛ تذكرة الحفّاظ ، ج 3 ، ص 886 ؛ النّجوم الزّاهرة ، ج 3 ، ص 325 ؛ محاسن اصفهان ، ص 29 .
( 3 ) . دانشمندان و بزرگان اصفهان ، ج 1 ، صص 262 - 263 .