عبد اللّه واعظ فرزندش . « 1 »
ابو بشر عبدى
حافظ ابو بشر اسماعيل بن عبد اللّه عبدى اصفهانى از محدّثين اصفهان است . وى در سال 267 ق وفات يافته است . « 2 »
ميرزا ابو البقاء ابرقويى
ميرزا ابو البقاء فرزند شاه ابو الولى بن شاه ابو الفتح موسوى ابرقويى ، شاعر اديب فاضل خطّاط ، از اصفهان به هندوستان سفر كرده ، و مورد احترام حكيم داود ( تقرّب خان ) قرار گرفت سپس به اصفهان بازگشت ، و در مسجد تقرّب خان ( مسجد حكيم ) به تحصيل مشغول شد .
علاوه بر شعر و ادب ، خطّ نستعليق را خوش مىنوشته ، قطعات خوشنويسى متعدّد به خطّ زيباى او در كتابخانهها وجود دارد ، اين بيت از او است :
كجاى تاب عشقت دل به مرغ نامه بربندد * به جاى نامه مدّ آه بر بال اثر بندد « 3 »
ميرزا ابو البقاء قهپايهاى
ميرزا ابو البقاء فرزند مير محمود طباطبايى قهپايهاى ، شاعر اديب فاضل در اصفهان ساكن و از معاشران ميرزا محمّد طاهر نصرآبادى بوده ، عاقبت به هند رفته ، و در كشمير فوت شد . اين بيت از او است :
به فريادم غم از دل برنخيزد * كه رنگ گل به باد از گل نريزد « 4 »
هامش
( 1 ) . اعيان الشّيعة ، ج 8 ، ص 291 ؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان ، ج 1 ، صص 424 - 425 .
( 2 ) . مرآة الجنان ، ج 2 ، ص 182 .
( 3 ) . تذكرهء نصرآبادى ، ج 1 ، ص 167 ؛ احوال و آثار خوشنويسان ، ج 1 ، صص 22 - 23 ؛ الذّريعة ، ج 9 ، ص 37 .
( 4 ) . تذكرهء نصرآبادى ، ج 1 ، ص 148 ؛ الذّريعة ، ج 9 ، ص 37 .