عنوان در سال 260 ق يا كمى بعد از آن وفات يافته است . « 1 »
ابن مردويه
« ابن مردويه » شهرت چندين نفر از فقها و محدّثين قرن سوم تا پنجم هجرى در اصفهان است . نسب افراد اين خاندان به مردويه بر وزن منگوله منتهى مىشود ، و ابو بكر احمد بن موسى بن مردويه معروفترين شخص اين خانواده محسوب مىشود .
ابن مردويه ، احمد
حافظ ابو بكر احمد بن موسى بن مردويهء اصفهانى ، از مشهورترين محدّثان و حافظان حديث در ميان راويان اهل سنّت بوده است . برخى نام او را بكر بن احمد نوشتهاند كه نادرست است . تولّدش در سال 323 ق ، و وفاتش شش روز مانده از ماه رمضان سال 410 ( 24 رمضان ) روى داده است . برخى تاريخ وفاتش را 416 ق و 352 نوشتهاند كه صحيح نيست . در سدهء ماربين اصفهان مقبرهاى معروف به نام بابادومرده وجود دارد كه آن را متعلّق به ابن مردويه دانستهاند .
وى علاوه بر حديث ، در تفسير ، تاريخ و طب نيز مهارت داشته است . او از ابو سهل بن زياد قطان . . . بن اسحاق خراسانى ، محمّد بن عبد اللّه بن علم صفّار ، اسحاق بن محمّد بن على كوفى ، محمّد بن احمد بن على اسوارى ، احمد بن محمّد بن عاصم كرانى و ديگران حديث شنيده ، و ابو القاسم عبد الرّحمن بن منده و برادرش عبد الرّحمن ، و ابو الخير محمّد بن احمد بن ررا ، ابو منصور محمّد بن سكرويه ، محمّد بن عبد الواحد مصرى و ديگران از او روايت مىكنند .
كتب زير از تأليفات او است :
1 . تاريخ اصفهان 2 . تفسير قرآن 3 . كتابى در فضائل امير المؤمنين عليه السّلام 4 . مستخرج
هامش
( 1 ) . ذكر اخبار اصفهان ، ج 1 ، ص 209 .