نيز ابو بكر علىّ بن محمّد بن حبيب بن شماخ غافقى در شمار محدّثان و متوفّى « 1 » 503 .
غامدى :
با كسر ميم منسوب است به غامد لقب عمر بن عبد اللّه و يا عبد بن كعب بن حرث ( بنا بر اختلاف نقل ) پدر تيرهاى در قبيلهء ازد و او را از اين روى غامد لقب دادند كه چيزى را كه در قبيله بايد پوشيده ماند پوشيد و آن را بر زبان نياورد و غامد كسى است كه كارى را پنهان كند ، نيز كسى كه شمشير را در نيام پنهان كند و ابو محمّد بكر بن محمّد بن عبد الرحمن بن نعيم ازدى غامدى در شمار محدّثان اماميّه به او منسوب است . « 2 »
غانم :
با كسر نون كسى كه مالى را به غنيمت به چنگ آرد و غنيمت مالى است كه از هر راه به دست آرند و خصوص مالى كه از كافران با زور گيرند و غانم نام ابو محمّد غانم بن وليد بن عمر مالقى مخزومى است در شمار اديبان و فقيهان و طبيبان و محدّثان و گويند مردم اندلس در عصر او سه كس را اديب شمردند : ابو مروان بن سراج و اعلم نحوى و غانم بن وليد و غانم به فنون ديگر بر آن دو فزون بود و در سال 470 درگذشت و از نظم اوست :
صير فؤادك للمحبوب منزلة * سم الخياط مجال للمحبّين
و لا تسامح بغيضا فى معاشرة * فقلما اتسع الدنيا بغيضين
نيز :
ثلاثة يجهل مقدارها * الامن و الصحّة و القوت
فلا تثق بالمال من غيرها * لو انه در و ياقوت
و ابن غانم كنيت نور الدّين علىّ بن محمّد بن علىّ بن خليل مقدّسى قاهرى است در شمار پيشوايان حنفيان و متبحّر در فنونى چند و صاحب كتاب الرمز در شرح نظم الكنز و كتاب الشمعة و شرح كتاب الاشباه و النظائر و غير اينها . گويند : « در قرن يازدهم از ابن غانم در فرقهء حنفيان فقيهتر نبود » . و در سال 1004 درگذشت . نيز ابن غانم كنيت عزّ الدّين عبد السّلام ابن احمد مقدّسى است صاحب كتاب كشف الاسرار عن حكم الطيور و الازهار و متوفّى 678 . « 3 »
غجدوانى :
با ضمّ اوّل و سوّم و سكون دوّم منسوب است به غجدوان از قراى بخارا و عبد الخالق ابن عبد الجليل غجدوانى از مشاهير مشايخ سلسلهء نقشبنديه و از خلفاى خواجه يوسف همدانى و متوفّى 617 به آن منسوب است و اين دو رباعى از اوست :
چون مىگذرد عمر كم آزارى به * چون مىدهدت دست نكوكارى به
هامش
( 1 ) - و نيز ابو جعفر احمد بن محمّد بن السيّد غافقى از مشاهير پزشكان و حكماى اندلس بود و در ادويه مفرده و گياهشناسى وحيد عصر خود بود و كتاب الادوية المفرده از اوست ، اين كتاب مدّتها مرجع اطبّا بود و ابن بيطار در مفردات خود مكرّر از او نقل مىكند ( لغتنامه / دهخدا : 34 / 55 ) .
( 2 ) - و نيز محمّد بن عبد اللّه بن عمّار غامدى مكنّى به ابو جعفر از مردم بغداد و در موصل اقامت داشت در شمار محدّثان بود . صاحب طبقات العلماء مىنويسد :
« محمّد بن عبد اللّه بن عمّار غامدى ازدى از عالمان موصل بود و در حديث مردى فهيم به شمار مىرفت و براى گردآورى آن به سير و سفر مىپرداخت » . ( الأنساب / سمعانى : 4 / 278 ) .
( 3 ) - و نيز غانم بن محمّد بن احمد بن مسلم در شمار محدّثان بود ( لغتنامه / دهخدا : 34 / 74 ) .
و نيز غانم بن محمّد بغدادى مكنّى به ابو محمّد در شمار محدّثان صاحب كتاب مجمع الضمانات و كتاب ملجأ القضات عند تعارض البيّنات ( الأعلام / زركلى : 5 / 116 ) .