و از اشعار رائقه امامه مرثيهاى است كه براى قوم خود سروده است و آن اشعار ذيل است
كم من فتى كانت له منعة * أبلج مثل القمر الزّاهر
قد مرّت الخيل بحافاتهم * مر غيث بجبل عاطر
قد لقيت فهم و عدوانها * قتلا و هلكا آخر الغابر
كانوا ملوكا سادة في الورى * دهرا لها الفخر على الفاخر
حتّى تساقوا كأسهم بينهم * بغيا فيا للشّارب الخاسر
بادوا فمن يحلل بأوطانهم * يحلل برسم مقفر داثر
( در )
امة
دختر خالد بن سعيد بن العاص بن امية بن عبد شمس بن عبد مناف القرشية الاموية كنيهاش ام خالد در حبشه با برادرش سعيد بن خالد بن سعيد بن العاص از مادر سعيد متولد شدند مادرش اميمة دختر خلف زبير بن العوام او را تزويج كرد و عمر و خالد بن زبير از او متولد شد فلذا او را ام خالد مىگفتهاند و اين ام خالد از محدثات مشهور است بر صدق و راستى و جماعتى از تابعين از او روايت دارند از آن جمله موسى و ابراهيم پسران عقبه و كريب بن سليمان كندى ( در ) .
نگارنده گويد اين بانو مذهب پدرش خالد بن سعيد را داشت و خالد بن سعيد نجيب بنى اميه است در رجال مامقانى در حرف خاء او را ترجمه كرده خالد بن سعيد پدرش سعيد بن العاص ملعون است با امير المؤمنين بيعت نكرد بعد از قتل عثمان عزلت اختيار كرد در أسد الغابة او را از اشراف قريش و اسخياء شمرده و از قبل عثمان مدتى در كوفه والى بود بعد از اينكه وليد بن عقبه را عزل كرد و شركت در فتح طبرستان و جرجان و آذربايجان داشته و مدتى در مدينة از قبل معاويه حكومت داشته تا اينكه در سال پنجاه و نهم درگذشت .