باللّه است از نساء صالحه و صاحب خيرات و حسنات بوده چند دفعه به حج رفته و در مكه معظمه و بغداد بعضى ابنيهء خيريه بنا كرده مدتها عمر نموده چهار فرزند آورده است خلافت پسرش مقتدى و پسر او مستظهر و پسر او المسترشد را ديده و در سال 512 درگذشته .
جارية رومية
محيى الدّين عربى در مسامرات گويد روزى در اثناى گردش حالتى عارض من شد از خلق كناره گرفتم بر روى ريگها طواف مىكردم ناگاه اشعار ذيل بخاطرم خطور كرده بآهنگى كه مىدانستم و مىتوانستم شنيد خواندم .
ليت شعري هل دروا * أيّ قلب ملكوا
و فؤادي لو درى * أيّ شعب سلكوا
أ تراهم سلموا * ام تراهم هلكوا
حار أرباب الهوى * في الهوى و ارتبكوا
ناگاه از پشت سر در كمال ملايمت دستى به شانههايم زده شد برگشتم ديدم دخترى رومى است و من صورتى به آن صباحت و تكلمى به آن حلاوت مدة العمر نديده بودم گذشته از ظرافت و حسن و جمال در ادب و معرفت و كمال او را از جميع زنان كه ديده بودم برتر يافتم مختصر از من پرسيد ابياتى كه بدان مترنم بودى چه بود گفتم :
ليت شعري هل دروا * أيّ قلب ملكوا
گفت از شما تعجب مىنمايم كه با وجود عارف زمان خود بودن اينگونه سخنان مىگوئيد مملوك تا مشخص و معلوم نگردد چگونه صحيحا ملك مىگردد و اينكه شما مىگوئيد كاش مىدانستم اين سخن دلالت بر ندانستن شما مىكند و حال آنكه راه ، راست گفتن است و اشخاص مانند تو چگونه سخن بتسامح رانند بعد از آن گفت بيت ثانى را بخوان گفتم :
و فؤادي لو درى * أيّ شعب سلكوا