حبى اخت ميسر
حبى بضم الحاء المهملة و تشديد الباء الموحدة ثم الالف المقصوره مامقانى از كتاب تحرير طاوسى نقل كرده كه در كتاب نامبرده چيزى است كه دلالت بر صلاح حال او مىكند و در رجال كشّى روايت كرده كه حبى خواهر ميسر سى سال يا بيشتر مجاور مكه معظمه بود تا اينكه خويش و تبار او همه فانى شدند و نماند از آنها مگر قليلى برادرش ميسر به حضرت صادق عليه السّلام عرض كرد پدر و مادرم فداى شما باد حبى را نه چندان در مكه بماند كه أهل و عشيرهء او فانى شدند و نمانده از ايشان مگر قليلى و اين قليل هم مىترسند بميرند و حبى را نبينند من از شما خواهش دارم كه ايشان را امر بفرمائى برود بجانب كوفه در نزد اقرباى خود چون فرمان شما را قبول مىكند حضرت فرمود او را به حال خود بگذار كه از دعاى او بلاها از شما دفع مىشود ميسر الحاح و اصرار كرد حضرت حبى را طلبيد فرمودند چه چيز ترا مانع شده است كه نمىروى در مصلى أمير المؤمنين عبادت كنى يعنى مسجد كوفه حبى قبول كرد و بجانب عشيرهء خود روان گرديد .
( مامقانى )
حجابى
دختر هلالى استرآبادى پدرش را خواجه حاجى مىگفتند در هر حال طبع روان داشته اين بيت از اوست :
مرا بخواريم اى باغبان ز گلشن خويش * كه پنج روز ديگر گل به خاك يكسان است
( خيرات )
( حجابى )
از بانوان گلپايگان و از زنان شاعرهء صبيح المنظر بوده اين بيت ذيل را به او نسب دادهاند .