دينار به او عطا نمودند .
و بيهقى در كتاب محاسن و مساوى از عبد الله بن عباس حديث كند كه در مجلس معاويه نشسته بودند و عمرو بن عاص هم با ايشان بود كه در آن حال عبد الله جعفر وارد شد عمرو بن عاص زبان بملامت و سرزنش عبد الله جعفر بن برگشاد و خواست او را تحقير كند اين وقت عبد الله بن عباس چون شعلهء نار با زبانى كه تيزتر از دم شمشير بود بجان عمرو بن عاص افتاد بعد از اينكه فصل مشبعى در جلائل فضائل عبد الله جعفر با كمال فصاحت و بلاغت سخنرانى كرد شروع كرد از طاعن عمرو بن العاص گفتن الخ .
و ابن حجر در اصابه از ابن ابى الدنيا و خرائطى بسند ابن سيرين نقل مىكند كه يكى از دهقانان بدوى آمد نزد عبد الله بن جعفر و گفت با حضرت على عليه السّلام صحبت كن كه حاجت مرا برآورد عبد الله خود چهل هزار درهم به او بخشيد
و گويد شماخ بن ضرار به قصيدهاى عبد الله بن جعفر را مدح كرد اين دو بيت از آن قصيده است .
انك يا ابن جعفر نعم الفتى * و نعم مأوى طارق اذا اتى
و رب ضيف طارق الحى سري * صادق زادا و حديثا ما اشتهى
ابن عساكر در تاريخ شام ترجمهء مفصلى براى عبد الله بن جعفر نوشته كه ذكر آن موجب تطويل است .
بالجمله در سنهء هشتاد در سن نودسالگى در مدينه وفات كرد و در بقيع مدفون گرديد .
و اولاد عبد الله را تا بيست تن نوشتهاند و عقب او از على الزينبى و اسحاق و اسماعيل الزاهد و معاويه بيادگار ماند و از براى سائر فرزندان او عقبى شناخته نشده است و الله العالم .