Skip to main content

جامع عباسى ( فارسي ) — Page 288

Contributors:

P.288
آن حضرت است أول حرام بودن نكاح كنيزان به عقد دوام چه غير آن حضرت را جايز است به دو شرط أول قدرت نداشتن بر زن آزاد خواستن دوم ترسيدن از افتادن در زنا دوم حلال بودن نكاح كردن زنان يهود ونصارى به عقد چه غير آن حضرت را جايز نيست بر قول بعضي از مجتهدين سيم حرام شدن زنانى كه آن حضرت نگاه بر ايشان مىكرده وايشان را مىخواسته بر شوهران ايشان وواجب بودن طلاق دادن شوهران ايشان را واين حكم بر طرف شده چهارم حلال بودن زيادة از چهار زن خواستن چه غير آن حضرت را زيادة بر چهار زن جايز نبودن وحرام بودن زيادة بر نه زن خواستن وحرام بودن بدل كردن هر يك از نه زن به ديگرى واين حكم نيز نسبت به آن حضرت بر طرف شده پنجم مخير بودن زنان آن حضرت در بودن نزد أو يا مفارقت گزيدن از أو به غير لفظ طلاق وزنان غير أو بي طلاق مفارقت نمىتوانند كرد ششم حلال بودن نكاح كردن به لفظ هبه ووطى كردن بي مهر چه غير آن حضرت را مثل اين جايز نيست هفتم واجب نبودن شب خوابيدن پيش زنان چه غير آن حضرت را واجبست كه از چهار شب يك شب پيش زن خود بخوابند هشتم حرام بودن زنان آن حضرت بر غير أو نهم واجب بودن مسواك كردن بر آن حضرت دهم واجب بودن قرباني كردن آن حضرت يازدهم واجب بودن شب بر خواستن وبه نماز شب قيام نمودن بر آن حضرت دوازدهم واجب بودن انكار كردن بر كسى كه فعل نا مشروع كند واظهار كردن انكار بر أو واجب بود واگر چه داند كه ديگرى برو انكار كرده باشد سيزدهم حرام بودن گرفتن تصدقات واجبي بر آن حضرت وأهل بيت أو بر قول بعضي از مجتهدين وتصدقات سنتي نيز برو حرام بوده چهاردهم حرام بودن چشمك زدن بر آن حضرت بر خلاف ظاهر از زدن يا كشتن كه بر ديگران حرام نيست مگر در عمل حرامى پانزدهم حرام بودن چيزى نوشتن وكتابت كردن شانزدهم حرام بودن شعر گفتن هفدهم حرام بودن كندن زره از تن مبارك بعد از آنكه به قصد جنگ پوشيده باشد پيش از آنكه دشمن را به بيند هجدهم حلال بودن اختيار كردن آن حضرت آنچه خواهد از غنيمت كه لشكر در جنگ بگيرند چون كنيزان خوش شكل وچارواى نيكو وجامه خوب وغير آن چنانچه در بحث جهاد مذكور شد نوزدهم حلال بودن روزه وصال داشتن وآنچنان است كه كسى يك روز ويك شب تا سحر روزه دارد وسحر افطار نا كرده