تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رجال و مشاهير اصفهان ( الاصفهان ) ( فارسي ) — صفحة 570

مساهمون:

ص٥٧٠
عديده به همين نهج تمام نمودى ، از جمله قصيده در سال اتمام ايوان حضرت معصومه گفته مشتمل بر شصت و دو بيت و يك‌صد و بيست و چهار مصراع ، تمام مصرع‌ها تاريخ است ، عجب آنكه لفظ شصت و دو بيت هم همان تاريخ است و عجب‌تر آنكه يك‌صد و بيست و چهار مصرع را هم چون به حساب اعداد شمارند همان تاريخ است . ناطق كتابى در اين علم نوشته . در سنه هزار و دويست و سى و پنج رحلت نموده . از اوست :
اين قبه راست جاى به جايى كه پايه‌اش * از اوج ماه و مهر و زحل برتر آمده وين قبه رفيع بدانجا رسانده قدر * كز قدر با سپهر برين همسر آمده « 1 »

نامى

اسمش ميرزا محمّد صادق . برادرزادهء ميرزا رحيم حكيم‌باشى فرزند ميرزا محمّد باقر است . در جوانى مشق انشا كرده ، « * » آذر نوشته در نظم و نثر وقوفى حاصل نمود ، و تاريخى بر وقايع دولت زنديّه نوشته كه معروف است . در فنّ نظم مثنوى مايل و مثنوى ليلى و مجنون و خسرو و شيرين و وامق و عذرا و بعضى ديگر گفته . از اوست :
عجب دردى است دور از يار بودن * صبورى كردن و ناچار بودن
و نيز :
هامش
( 1 ) مجمع الفصحاء ، ج 6 ، ص 1088 . ( * ) همان‌جا ، ج 2 ، ب 3 ، ص 1083 .