چرخ مشعبد نگر كه كرد به يكدم * خرقهء سنجاب كوه كرتهء 80 ديبا
خاك معطر چنان ز سبزه كه گويى * توده عنبر است صرف عنبر سارا
باغ نگر بر نشيب كوه كه بينى * روضه مينو به زير گنبد مينا
و نيز :
يك مناجاتيم امروز چو دمساز نشد * گو خرابات كه تا با همه گردم دمساز
خوردن باده مجاز است و حقيقت مجهول * باده در ده كه برم پى به حقيقت ز مجاز « * »
ملّا حسن ديلمانى
ملّا حسن ديلمانى ، مردى حكيم و فقيه و اديب بود و در مسجد شاهعبّاس تدريس مىكرد . در حكمت و عرفان مهارتى داشته ، در انواع علوم تدريس داشته . چون مسلك صوفيه را داشته است اغلب از كلمات آنها را كه مورد طعن بوده است در نظر علماى ظاهر ، توجيه و اصلاح مىكرده . در اواخر عمر مبتلا به خبط دماغ گرديد . وفاتش در سنهء هزار و نود و چهار [ بوده است ] .
سيّد جعفر كبير خوانسارى ، جدّ آميرزا محمّد باقر چهارسوقى صاحب روضات ، از نوادههاى دخترى اوست .
امير عضد الدوله ديلمى
شرح حالاتش در حوادث تاريخ مسطور است ، در انواع فضائل و حسن خط و سرودن شعر سرآمد پادشاهان بود . مدّتى تعليم خط از حسن فصيح برادر
هامش
( * ) ر . ك : مجمع الفصحا ، ج 2 ، ب 2 ، ص 763 .