و ديگر از اجداد او ، محمّد بن يوسف بناء است كه از بزرگان اهل تصوّف بوده و مقبرهء او كه در محلهء خواجو است با كمال شكوه و شوكت و گنبد و صحن زيارتگاه و مورد تعظيم مىبود ، تا در همين قرن اخير يكى از علما « * » حكم نمود خراب ساختند ، و آجرهاى او در بناى مسجدى صرف نمودند . و محلهء اطراف او به همان اسم شيخ يوسف حاليّه خوانده مىشود .
زمانى كه شاردن فرانسوى به اصفهان آمده اين مقبره را به اسم شيخ سبناء مخفف شيخ يوسف بناء با احترام نوشته است ، 56 چنانچه مقبرهء خود حافظ را نيز با وضع بنا و كيفيت . توسلات اهالى به آن مقبره بهطور احترام ذكر كرده نزديك مقبرهء شيخ ابو المسعود واقعه در محله درب شيخ .
زمان كمى پس از شاردن بوده است كه مير لوحى يكى از علماى اصفهان به مناسبت دشمنى با مجلسى و توهين به او بهسبب اينكه جدّ ملّا محمّد تقى مجلسى بوده است حكم به خراب كردن او مىدهد ، و مريدانش خراب مىكنند چونكه متهم به تسنّن بوده است .
مقبرهء حافظ در قبرستان آببخشان نزديك راهى كه به سمت سر قبر آقا مىرود در كنار جادهاى كه معبر جاده كه فاصلهء ميانهء قبر او و غسالخانهء كهنه [ بوده ] واقع شده است ، مقابل يك ستون آجرى كه مسجد بوده و متعلق به بقعهء حافظ و حاليّه ستون متعلق به غسالخانهء كهنه است و فاصلهء ميان آن ستون و قبر تقريبا ده ذرع است .
ابو نعيم از سليمان طبرانى و غيره روايت مىكند . مجملا ابو نعيم در فن روايت و تاريخ اهميّت داشته و پس از هفتاد و هفت سال زندگانى در چهارصد و سى وفات نموده و بعضى هم عمر او را نود و چهار سال گفتهاند . از تأليفات او
هامش
( * ) - حاج شيخ محمّد باقر نجفى . ( مؤلف )