حاج مير معصوم ( ذيل خانواده خاتونآبادىها )
حافظ بن مردويه
ابى بكر بن مردويه از حافظين مشهور و داراى مسند است .
حافظ ابو نعيم
احمد بن عبد اللّه ، لفظ ابو نعيم در [ مورد ] بسيارى از رجال استعمال شده و بيشتر به فتح نون است ، و در خصوص اين شخص به تصغير تصريح كردهاند .
لفظ حافظ در اصطلاح ارباب درايت و حديث جهت كسى استعمال مىشود كه يكصد هزار حديث با اسناد حفظ داشته باشد . چنانچه هم كسى سيصد هزار حديث با اسناد حفظ مىداشته او را حجت مىگفتند ، و حافظ كل احاديث مدوّنه را حاكم مىگفتهاند . حافظ در اصطلاح ارباب قرائت بر كسى استعمال مىشود كه تمام قرآن را به ده قرائت حفظ داشته باشد . به احسن تجويد ، يا به هفت قرائت و يا اقلا به يك قرائت بهطور صحيح حفظ داشته باشد . « * »
شايد حافظ شاعر شيرازى معروف ، به همين مناسبت كه حافظ قرآن بوده او را حافظ گفتهاند چنانچه خود او هم گفته :
عشقت رسد بفرياد گر خود بسان حافظ * قرآن زبر بخوانى با چارده روايت
برحسب آنچه از خود ابو نعيم حكايت كردهاند ، يكى از اجداد او مهران غلام عبد اللّه بن معاويه سبط جعفر طيّار كه در اصفهان سلطنت نموده - صد و بيست و هفت ، و اين مهران اول شخص از اجداد اوست كه مسلمان شد .
هامش
( * ) ر . ك : روضات الجنات ، ذيل عنوان احمد بن سعيد معروف به ابن عقده ، ج 1 ، ص 208