همىگويند بهر حرز در ورد * كه السلطان ظل اللّه فى الارض
اين رباعى را صاحب گزيده به نام او نگاشته است :
رباعى
شاها ز مى گران چه خواهد برخاست * وز مستى بيكران چه خواهد برخاست
شه مست و جهان خراب و دشمن پس و پيش * پيداست كز اين ميان چه خواهد برخاست
427 وصاف شيرازى
و هو تاج الفضلاء و المترسلين مولانا شرف الدّين عبد اللّه بن فضل اللّه الشيرازى . كتابى كه وى تصنيف نموده و در آن اظهار فضائل خود را مرقوم داشته بهترين معرف اوست و در ضمن آن مطالب جابهجا اشعار عربيه و فارسيهء خود را كه در آن شرف تخلص مىنموده آورده چون در اين كتاب اشعار عربى نمىآورد تيمنا و تبركا به يك رباعى از آن جناب قناعت مىشود :
رباعى
تركان كه چو شير در وغا بخروشند * در صلح به عشرت و مدارا كوشند
گه در صف رزم همچو خنجر نيشند * گه در كف بزم همچو ساغر نوشند