ملا عبد الكريم 75
از اهالى قريهء جز ، من قراى بلوك برخوار اصفهان ارم بنيان است . والدش « 1 » چون ديگر رعاياى آنجا به شغل دهقنت ، روزگار مىگذرانيد . مشار اليه به مقتضاى علوّ همّت ، به شغل والد ، خود را متقاعد نساخت و به كسب كمالات رسميّه پرداخت . اينك در اكثر علوم ، ماهر است و در اغلب خطوط ، قادر .
ازآنجاكه صاحب طبع موزون است و ارادتش به سركار شرايعمدار مقتدى الانام ، از حد افزون ، جنابش را همواره به قصايد فصيحه و قطعات مليحه مىستايد و مراتب بندگىاش ، مشهود مىنمايد :
اى به ظهور تو شد ، جمله جهان پر ز نور * وى به قدوم تو يافت ، شرع پيمبر ، ظهور
اى كه وجود تو داد ، شرع نبى را رواج * اى كه ز جودت فتاد در دل عالم سرور
اى يد بيضاى علم ، وى ثمر نخل حلم « 2 » * از تو بديد آنچه ديد موسى عمران به طور
فخر مرا اين بس است مدحت تو در جهان * ورد زبان كردهام هم به غياب و حضور
ژرف محيطى ز علم ، موجزنان هر طرف * لؤلؤ و مرجان بسى آورى اندر ظهور
عالم علم يقين ، كاشف اسرار دين * حامى شرع مبين ، ماحى فسق و فجور
اى كه ز انعام تو ، خلق همه منعماند * سفرهء عام تو پهن بر همه نزديك و دور
حاجت اظهار نيست ، عرضِ تمنّاى خويش * انك انت الخبير ، تعلم ما فى الصّدور
باد جمالت همى ، روشنى مهر و ماه * تا كه بود مهر و ماه چشم بدت باد دور
هامش
( 1 ) - والد ماجدش
( 2 ) - جود