ميرزا محمود شيرازى « 1 »
كهين برادر ميرزا محمّد باقر « 2 » وزير قورجى در جوانى بعد از وفات « 3 » برادر كه شاعر لطيف الطبع بود به هند افتاده منصب و خدمات يافت . در آخر عمر عزيمت عود به اصفهان نموده در بلاد سند « 4 » مقتول شد .
خالى از استعدادى نبود ، اشعار ريّان دارد . به ملاقات فقير نرسيده و در وقت املا چيزى از او به ياد نبود كه ثبت شود مگر اين مطلع از غزل مشهور اوست :
فرد
باده نوش جان آن شد خون عاشقان نوشى * بعد از اين چو مى با او مىتوان زدن جوشى
96
ميرزا محمّد شيرازى « 5 »
از سادات رفيع القدر بنى مختار بود . مدّتها در اصفهان [ با « 6 » ] صديق معاشر و خطوط را خوش مىنوشت و در سياق ماهر و مراتب علمى را ديده . طبع موزون روان داشت . به غايت حميده خصال و شيرين مقال . تخمينا « 7 » سى سال گذشته كه در مشهد رضويّه ؛ على مشرفها التحيّة ؛ سعادت رحلت نمود . « 8 » [ 97 ] از اوست :
اشعار
من افتاده را صدايى نيست * در نى بوريا نوايى نيست
جلوهاى بوالهوس به ما مفروش * گل باغ تو را وَفايى نيست
هامش
( 1 ) . عنوان در نسخه « پ » به اشتباه ميرزا سيد حسين خالص آمده است .
( 2 ) . كهين برادر ميرزا باقر .
( 3 ) . بعد از فوت برادر .
( 4 ) . عزيمت عود اصفهان نموده در سند مقتول شد .
( 5 ) . در نسخه « پ » عنوان ميرزا محمود شيرازى ذكر شده است .
( 6 ) . مدّتها در اصفهان با صديق معاشر . در نسخهء « ت » حرف « با » ذكر نشده است .
( 7 ) . تخمين را .
( 8 ) . رحلت يافت .