1068 ه . ق در شانزده سالگى همراه پدرش عازم هندوستان شد .
از محضر استادانى چون شيخ محمّد بن على حشرى عاملى و شيخ جعفر بن كمال الدّين شيعى بحرانى در حيدرآباد علم حساب ، فقه و حديث را فراگرفت و به مرور زمان به بالاترين مقامات علمى دست يافت .
وى علاوه بر دارا بودن مقام علمى و معنوى از مقامات دنيوى نيز بىبهره نبود چنانچه بعد از فوت پدرش سيّد نظام الدّين كه در اثر حادثهاى سياسى رخ داد مورد توجه عالمگير پسر شاه جهان پادشاه هندوستان قرار گرفت و مدتها تصدّى امور شهرهايى چون اورنگآباد ، ماهور و برار به وى واگذار شد .
بنابر گفته فسائى در فارسنامهء ناصرى وى به سال 1066 ه . ق به هندوستان رفت و در سال 1113 ه . ق به مكّه معظّمه بازگشت ، بنابراين مدّت اقامتش در هندوستان نزديك به چهل و هفت سال طول كشيد .
در سال 1116 ه . ق بنابر خواهش شاه سلطان حسين صفوى از طريق بيابان نجد به عراق عجم آمد و بعد از بازديد از اصفهان به مشهد مقدّس رفت ، ليكن هواى مشهد با مزاجش سازگار نشد و دوباره به اصفهان بازگشت ، سپس عازم شيراز كه موطن اصلى اجداد او شد و بعد از اندك زمانى به سال 1118 ه . ق دعوت حق را لبيك گفت و جسد پاكش را در بقعهء حضرت سيّد ميراحمد بن موسى الكاظم ( ع ) مشهور به شاهچراغ به خاك سپردند .
در زلزلهاى كه حدود يكصد سال پيش رخ داد قسمتى از بقعه خراب شد و قبر وى محو گشت . ميرزا سيّد عليخان در فقه و اصول و حكمت الهى استادى بىنظير و در ادبيات عرب و لغت متبحّر بود ، ديوان وى تحت شمارهء 5124 در جلد نهم جزو سوم كتاب الذريعه معرّفى شده است .
وى داراى تأليفات زيادى است كه عبارتند از :
1 . الكلم الطيّب و الغيب الصيب ( در ادعيه و اوراد مأثوره )
دو نسخه از اين كتاب در كتابخانهء مدرسهء عالى سپهسالار به شمارههاى 25 و 85 مضبوط است . اين كتاب با مشخصات زير به چاپ رسيده است :
تذكرة المعاصرين ( فارسي ) — صفحة 230
مساهمون: محمد علي حزين لاهيجي
ص٢٣٠