چهارده نور پاك ( فارسي ) — صفحة 1958

مساهمون: عبد الرحيم عقيقي بخشايشي

ص١٩٥٨

محبوب عرشيان ، و مطاف فرشتگان * گر در ديار خويش غريب اند ، عجيب نيست گويا كه بوستان ولايت خزان زده است * بر هيچ گل ، ترنم هيچ عندليب نيست مرهم براى قلب پريشان و داغدار * جز انتظار آمدنى از حبيب نيست هر جمعه مىوزد زدل ندبه عطر ياس * دل را درون سينه قرار و شكيب نيست هر چند دل شكسته تر از اشك غربتيم * خرسند و دلخوشيم كه اين دل غريب نيست بيمار آن نگار به غيبت نشسته‌ايم * درمان ما به جز نظر آن طبيب نيست عمرى است در نشيب غميم و فراز عشق * راه جنون تهى زفراز و نشيب نيست ما دل سپردگان ، پى قرآن و عترتيم * هر راه و دعوت دگرى ، جز فريب نيست در روز حشر ، پشت و پناهى براى ما * چون عترت رسول و خداى مجيب نيست 9 . قباى فرج / محمد موحديان قمى بيا كه ديده به راه تو شد سپيد بيا * به زير بار غمت ، پشت ما خميد بيا زفرط درد جدائى و رنج تنهايى * دل رميده دمى را نيارميد بيا زطول شام سياه فراقت ، اى همه حسن * به سان روى تو شد ، موى ما ، سپيد بيا به جاى اشك روانى كه سوخت به راه سحر * زديده در شب هجر تو خون چكيد بيا براى ديدنت اى آفتاب چرخ كمال * به اشتياق دل از ديده سر كشيد بيا دل شكسته زپا شد ولى زگلشن وصل * به دست ديده گل آرزو ، نچيد بيا در امتداد ره انتظار ، منتظرا ! * زخون منتظران ، لاله‌ها دميد بيا هماى روح شهيدان حق ، زمسلح عشق * به عشق ديدن روى تو ، پر كشيد بيا به پاس حرمت خون شهيد و جانبازى * كه بس حماسه در اين نهضت ، آفريد بيا بيا كه پير جماران چو مهر عالمتاب * به تيغ نور گريبان شب ، دريد بيا 10 . نيمه شعبان / حسان پيك اميد و ظفر ، باز گل افشان رسيد * عيد اميد جهان ، مولد جانان رسيد روز نمايانگر عترت و قرآن رسيد * درد بشورا دگر ، موقع درمان رسيد مژده كه ايام غم ، باز به پايان رسيد * روز امام زمان ، نيمهء شعبان رسيد