تخطي إلى المحتوى الرئيسي

طبقات الصوفية ( فارسي ) — صفحة 545

مساهمون:

ص٥٤٥
( 85 ) - د : ثورى را ديدم به خواب . ( 86 ) - ب : به درخت مىشد و گفت . د : از درختى به درختى مىپريد . ( 87 ) - د : پسر عيينيه . ( 88 ) - ب : كمتر . ( 89 ) - الف ، ج : پديد آيى . ( 90 ) - د : كه گروهى را ديدم . ( 91 ) - ب : « يعنى » ندارد . ( 92 ) - ج : هلاك شدند . د : بيشترى هلاك شدند . ( 93 ) - ب : مه باشند . د : به نزديك خلق آن . ( 94 ) - ب : كه قبول دارند و جاه و دنيا دارند . ( 95 ) - ج : او مه باشد . د : آن مه باشد . ( 96 ) - ج : + همه . ( 97 ) - الف : او آيد . ب : قوم آيد . ج : دروايد . ( 98 ) - الف ، ب ، ج : آيد . ( 99 ) - ب : او آيد . د : اوئيد . ( 100 ) - الف ، ب : آيد . ( 101 ) - الف : مسيره از نشابور پير بوده . ج : از نسابور پير بوده . د : از نيشابور . ( 102 ) - ج : ملامتى نيسابور رفت . ( 103 ) - ب : ديگر خادم بازو آنجا وى را . د : يا به كارى يك خادم بازو و وى را آنجا قبول افتاد . ( 104 ) - د : پديد آمدند . ( 105 ) - الف : از آن رنج مىبود . ( 106 ) - د : و خواست . ( 107 ) - الف : خلق با وى . ج ، د : خلق عظيم با وى . ( 108 ) - ب ، ج : فرا رفتن ايستادند . د : « و با وى فرا رفت استادند » ندارد . ( 109 ) - الف : پرسيدند از خادم كه ايشان كيانند . ب : پرسيدند از خادم كه ايشان كه‌ايد . د : كه اينان كه‌اند . ( 110 ) - د : به خدمت شيخ مىآيند . ( 111 ) - ب : به بالايى آمد . د : صبر كرد و چيزى نگفت تا به بالا برآمد و باد مىجست . ( 112 ) - ج : به سر راه و باد مىجست به زور چون به سر بالا رسيد شلوار باز كرد . د : باد مىجست عظيم چون به سربالا رسيد ايزار باز كرد . ( 113 ) - د : و بول كرد تا همه . ( 114 ) - ب ، ج : پليد كرد . د : جامه‌هاى وى و ايشان پليد شد . ( 115 ) - د : « و آن خود » ندارد . ( 116 ) - ب : معامله . د : احسنت اين شيخ و اينت معاملت . ( 117 ) - ب : مريد داشت بيرون آمده بود . د : و آن يك مريد با وى مىرفت . ( 118 ) - ب : دل پرافكار . ج : كه اين قوم چه بود . ( 119 ) - د : قومى مريدان به ارادت تازه . ( 120 ) - الف : با وى مىآيند تبرك و خدمت را . ب : و خدمت وانگر او چه كرد . ج : با او مىآيند . د : با او مىآيند به تبرك و خدمت نگر چه كرد . ( 121 ) - الف ، ب : تا آب آمد . د : وى مىرفت تا به آب رسيد همچنان . ( 122 ) - د : با مرقع در آب رفت . ( 123 ) - الف : بشست و بيرون . د : بشست و بيرون آمد . ( 124 ) - د : و فرا راه ايستاد . ( 125 ) - ب ، د : باز كرد و خادم . ( 126 ) - الف : و فتنه و شغلى بزرگ . ب : آفتى اندان عظيم . د : و چندان فتنه بزرگ . ( 127 ) - الف ، د : به اين مقدار بولى . ( 128 ) - د : باز كردم و اين به . ( 129 ) - ب ، ج : ايشان چه به كار آيند . د : به چه كار آيند . ( 130 ) - ب : جز آنكه مردم . ج : جز زان كه مردم . د : جز زان كه مردم را رعنا كنند و معجب . ( 131 ) - د : از مايهء تو خورند .