3 - شيخ الاسلام گفت كه 118 : هيچ زندهاى زنده نكنند 119 ، تا خود را بنهميرى 120 به دو زنده نگردى .
4 - و هم طمستانى گفته كه : مردى در مقامى 121 بود بر ديگرى يازد ، اى 122 بىادب بود 123 .
5 - و هم وى گفته : ليس على بساط القرب تسخط 124 .
6 - و هم وى گفته : اقرب الناس الى اللّه تعالى اسرعهم رجوعا 125 .
7 - و هم وى گفته كه : شبلى صاحب حال بود ، از توحيد ذرهاى نبوييد 126 .
8 - شيخ الاسلام گفت كه : شبلى از توحيد 127 مدعيانه سخن مىگويد نه متمكنانه 128 .
9 - كسى بو بكر 129 طمستانى را گفت : مرا وصيتى بكن . گفت : الهمة الهمة 130 ! فان عليها مدار الامر و اليها 131 يرجع الامر .
10 - و هم وى گفته : ما الحقيقة الا فى موت النفس .
11 - و هم وى گفته : همت مهين ، بيرون آمدن است از نفس ، از بهر 132 آنكه نفس مهينه حجاب است 133 ميان تو و اللّه .
12 - و هم وى گفته كه 134 : ممكن نشود بيرون آمدن از نفس و رستن از نفس خود 135 ، به نفس خود ، كه به دو از نفس خود 136 بتوان رست و به صحت ارادت او را 137 .
اختلاف نسخهها
( 1 ) - ب : بو بكر قصرى . د : ابو بكر قصرى .
( 2 ) - د : ليكن .
( 3 ) - ب ، ج : به شيراز نشست .
( 4 ) - الف : سيد بود محقق .
( 5 ) - ب : + شيخ الاسلام گفت كه اين سخن به آخر چنان شود كه پير گفت يعنى حقيقت .
( 6 ) - د : ابو عبد اللّه .
( 7 ) - ب : روزى شيخ ابو بكر نصرى مرا گفت رو . ج : روزى شيخ بو بكر . د :
روزى شيخ ابو بكر قصرى .
( 8 ) - د : خيز تا .
( 9 ) - د : قومى ديديم از مجون .
( 10 ) - ب : بازار نرد چيزى . د : نرد مىباختند - .
( 11 ) - الف : و به ايشان . ب ، ج : بو بكر