( 63 ) - د : « كل يوم هو فى شان » ندارد .
( 64 ) - د : « كه » ندارد .
( 65 ) - ب : ليكن . د : اما همه .
( 66 ) - د : ابو بكر همدانى گفت .
( 67 ) - ب ، ج ، د : به چيزى كس نكنى .
( 68 ) - ج : به سر تو . د : اگر چيزى .
( 69 ) - ب ، ج ، د : آرند منع نكنى .
( 70 ) - ب ، ج ، د : و چون بستانى جمع نكنى .
( 71 ) - الف : گويد كه .
( 72 ) - د : ابو بكر كفشيرى .
( 73 ) - ب : نان پر برزده . ج : نان پر زده .
د : پرايدزده آرزو كرد و باقلى او .
( 74 ) - ب ، ج ، د : شنيدم .
( 75 ) - ب : گفت اين نه كرامات است .
( 76 ) - ج : پيغار است . د : بيعارست . و در حاشيه مطالب زير را آورده است :
شيخ الاسلام گفت همه عيشها در بىعيشى است همه توانگريها در درويشى است . دانى كه زندگانى خوش كدامست ؟ آنكس كه هميشه بىنام است و از حق بر دل وى پيام است بر زبان و دل او ذكر دوست بر دوام است ، دنيا او را دامست و عقبى او با نظام است و از هر دو او را مولى تمام است ، دنيا او را دامست و عقبى دانه و او مشغول نه به دام نه به دانه كه اللّه سر او مىداند . شيخ الاسلام گفت هرچه ازين باب از ديگرى شنوى قبول كن و هرچه از خويشتنبينى انكار كن .
( 77 ) - د : شيخ الاسلام گفت كه .
( 78 ) - ب ، ج : تشنه شده بود . د : او را جام از آسمان فروگداشتند .
( 79 ) - ب ، د : « آن » ندارد .
( 80 ) - الف : نخورم عرانى دارى كه مرا .
ب : نخورم مگر اعرابى دارى كه مرا سيلى زند و مرا شربت آب . د : مگر كه اعرابى مرا سيلى زند و شربتى آب .
( 81 ) - ج ، د : و اگرنه .
( 82 ) - ج : « آن » ندارد .
( 83 ) - الف : يعنى كرامت ظاهر . د : ايمن نيست .
( 84 ) - الف ، د : كرامت .
( 85 ) - د : كرامت .
( 86 ) - د : بود از مكر و غرور خالى نبود .
( 87 ) - ج : با آن .
( 88 ) - الف ، ب ، د : ترا به آن .
( 89 ) - ب ، ج ، د : بازگذارند .
( 90 ) - ج : از كرامات مكرم . د : معطى پسنده است و از كرامت مكرم .
( 91 ) - الف ، د : كرامت . ب : و گفت كرامت .
( 92 ) - د : موى از خمير .
( 93 ) - الف : آن خود به بار آيد . ب : نثار آيد .
د : مى رد كردهاند او خود نثار آيد .
( 94 ) - د : شيخ ابو عبد اللّه خفيف گويد كه يكى از شاگردان .
( 95 ) - ج : شيخ بو بكر . د : من گفت كه .
( 96 ) - ج : نوجوان . د : آمده بود و قوالى .
( 97 ) - الف : شيخ عبد اللّه . د : شيخ ابو عبد اللّه .
( 98 ) - د : شيخ ابو عبد اللّه گويد كه شنيدم آنجا پرسيدم كه وى را چه .
( 99 ) - ب : + شعر . د : اين بيت .
( 100 ) - الف : عاش منقصا .
( 101 ) - ب : پس گرد . ج : آن كودك را گسيل كرد گفت بس گرد . د : آن كودك را كسى گفت پس ازين گرد اين قوم .
( 102 ) - د : ابو عبد اللّه .
( 103 ) - ب : اشنانى را در گور كردند .
د : و ابو بكر .
( 104 ) - الف ، د : گفت كه .
( 105 ) - د : در آب افتد .
( 106 ) - ب : + شعر . د : در دوستى رفتن است .
( 107 ) - الف : الى ان مت البيتان . ج : انى ان مت البيتان . د : انى ان مت الابيات .
انا ان مت و الهوى حشو قلبى
طبقات الصوفية ( فارسي ) — صفحة 517
مساهمون: عبد الله الأنصاري الهروي ( خواجه عبد الله الأنصاري )
ص٥١٧