گيرد و جز به حق ننگرد تا به قطيعت و جدائى مبتلا نگردد .
( 28 ) - ب : گفت كه كرامات فروش تا وى را قبول بود . ج : گفت كه كرامات فروش تا مرا قبول كنند معزول است .
( 29 ) - الف : و كرامت خر . ب : ارچه . د :
و كرامات خوار .
( 30 ) - د : و راى اين .
( 31 ) - الف : خوشايد .
( 32 ) - الف : خود از كرامت مه وى كرامت كرامات است . د : خود از كرامات وى كرامات كرامت است .
( 33 ) - ب : گويد .
( 34 ) - ب : محمد الحلال . ج : تيناتى . د :
ابو الخير تيناتى .
( 35 ) - د : كجا مىروى .
( 36 ) - ب : روى فرا روى كنى . د : چرا نه به كنج باز ننشينى .
( 37 ) - ب : تو نبيند .
( 38 ) - د : ابو الخير .
( 39 ) - د : « نام » ندارد .
( 40 ) - ب : و وى را گفت بود كه .
( 41 ) - الف : سلام گوى .
( 42 ) - د : + كه .
( 43 ) - ب : در خانهء تيناتى . د : ابو الخير تيناتى .
( 44 ) - ب : « به » ندارد .
( 45 ) - د : گفتم به مكه .
( 46 ) - ب : اللّه چيزى شما را داد .
( 47 ) - ب : نيكو بنداشتيد .
( 48 ) - ب ، ج ، د : پراكند .
( 49 ) - چرا سروقت گيريد و به آن باز نشيند .
( 50 ) - گفت مريدى پيش ابو القاسم .
( 51 ) - ج : دستورى خاست . د : كه سفر شوم .
( 52 ) - ب : گفت كه نرود . ج : پير گفت كجا مىروى . د : پير گفت چرا روى گفت آبى كه نرود .
( 53 ) - ب : و حسن گويد خود دريا . ج : از « پير گفت تا نگردد » ندارد . د : خود چرا دريا نباشى كه نرود و تيره نگردد .
( 54 ) - ب : حسن گويد كه خادم . د : ابو الخير تيناتى .
( 55 ) - ب : گفت كه و عليك السلام گفتم كه با فرشتگان . ج : با فريشتگان مىگوئى .
( 56 ) - ج : گفت كه يكى . د : گفت نه يكى .
من .
( 57 ) - ب : گدشت بر من . د : گذشت بر من .
( 58 ) - ب : « كه » ندارد .
( 59 ) - پيرى بود نام زهير بكير .
( 60 ) - ب : عالم بود . ج : به رمله عالم بوده و مصنف . د : و مصنف .
( 61 ) - تنگ وقت بود مرد جليل بود .
( 62 ) - ب : او گويد به . ج : او گفت كه .
( 63 ) - د : نمىآيد .
( 64 ) - د : مگر آنكه به .
( 65 ) - ب ، ج : در خواب .
( 66 ) - الف ، د : جوقجوق .
( 67 ) - ب : اين همه كه ديدى . ج : مرا گفتند اى پسر بكير . د : مرا گفتند اى پسر بكير اين همه كه ديدى .
( 68 ) - ب ، ج : يكتن نيست از عرب . د :
يكتن از عربست .
( 69 ) - ب : مىشناسم . د : گفت كه من سيزده ابو الخير شناسم .
( 70 ) - ج : « همه » ندارد .
( 71 ) - الف : بودند و سيدان جهان .
( 72 ) - ب : چون بو الخير تيناتى و . . . پسين آيد . د : ابو الخير تيناتى و ابو الخير عسقلانى و ابو الخير حمصى و ابو الخير مالكى و ابو الخير راعى و ابو الخير حبشى پسين ابو الخيرانايد .
( 73 ) - د : مى فخر كرديد به ديدار ابو الخير .
( 74 ) - د : به مكه مجاور بوده ابو الخير عسقلانى .
( 75 ) - الف : يعنى كه صوفيان .
( 76 ) - ج : كه شيخ .
( 77 ) - ب : و زردى بر روى لون برون داده .
طبقات الصوفية ( فارسي ) — صفحة 475
مساهمون: عبد الله الأنصاري الهروي ( خواجه عبد الله الأنصاري )
ص٤٧٥