اقران جنيد بود . ج : فى دخولهم مصر اوستاد . د : استاد ابو بكر دقىايد و ابو بكر مصرى .
( 71 ) - الف : وى گفت .
( 72 ) - الف : و هم وى گفت كه . ب : و هم وى كه .
( 73 ) - الف : كسى را بايد كه . ج ، د : اين سخنها .
( 74 ) - ب : كه به جان سالها . ج : سالها مزبله رفته بود .
( 75 ) - ب : و بو بكر . د : ابو بكر .
( 76 ) - ب : « كه » ندارد .
( 77 ) - الف : چهل سال است كه از جنيد .
د : از جنيد سخنى شنيدهام .
( 78 ) - ب : هنوز جاى آن . ج : هنوز بهرهء آن . د : بر جاى .
( 79 ) - ب : و شيخ .
( 80 ) - ب : آيد . « ايد » ندارد .
( 81 ) - ج : « دست » ندارد .
( 82 ) - ب : و حديث .
( 83 ) - ب : مىنوشت تا پس با طريق اهل حقيقت و يكچشم بود . د : پس به طريقت و اهل حقيقت گشت يكچشم بود .
( 84 ) - ب ، د : شيخ ابو بكر .
( 85 ) - د : « كه » ندارد .
( 86 ) - ب : به توكل گفتم از ان اهل منازل هيچ نخوردم . ج : هيچچيز نخورم . د : به توكل از منازل هيچ نخورم .
( 87 ) - ب : فرودوشت از كسنامار . ج :
فرودوست از گسامار . د : از گشنامار برو فرودوست .
طبقات الصوفية ( فارسي ) — صفحة 437
مساهمون: عبد الله الأنصاري الهروي ( خواجه عبد الله الأنصاري )
ص٤٣٧