بلند شده بود .
( 31 ) - ب : ار خرقانى بجاايد . ج : برجائيد .
د : گفت كه ار خرقانى .
( 32 ) - د : محمد قصاب .
( 33 ) - ب : فرستاديد كه وى شما را سودتر دارد از خرقانى كه خرقانى .
( 34 ) - ب : مريد ازو بهره كم . د : مريدان را از وى بهره كمتر بودى مگر منتهى .
( 35 ) - الف : مريدان را مه بود . ج : « به » ندارد .
( 36 ) - د : فرا من گفت .
( 37 ) - ب : به رحمت و عفو و گريه گويند بيش فرا صفات نبينند . د : بيش و را صفات .
( 38 ) - ج ، د : و معاملهء .
( 39 ) - د : در ذات .
( 40 ) - الف : با معطى است نه به عطا و هرچه ازو حجاباند ازو و همه هم است . ب : حجاب آيد ازو و همه هم آيد . د : و هرچه جز ازو حجابند ازو و همه هماند .
( 41 ) - د : بجداده .
( 42 ) - ب : بو عبد اللّه خيامى در شيخ . د :
بو عبد اللّه خياطى در شيخ ابو العباس شد .
( 43 ) - ب : بو العباس قصاب چيزى بگفت .
د : شيخ ابو العباس .
( 44 ) - الف : آن روز شب چيز نگفت . ب :
چيز نگفت . ج ، د : آن روز و شب .
( 45 ) - ج : بر وى فتاد .
( 46 ) - الف : بندهء اوم به مسلمانى مولى محمدم . ج : بندهء اوام به مسلمانى مولى محمدم .
( 47 ) - ب : برنشستم بر درويشى . ج : برنشستم بر درويشى دعواى ام نيستى .
د : دعوىام نيست كه .
( 48 ) - الف ، ب : جوامردى . ج : جوانمردى .
( 49 ) - د : شيخ الاسلام گفت كه وى آن از آن گفت كه مصطفى حقيقت در شريعت .
( 50 ) - الف : شريعت بهانه بود در حقيقت .
د : شريعت بهانه است در حقيقت .
( 51 ) - ب : شيخ الاسلام گفت كه گاهگاه بو الفارس . ج : گاهگاه شيخ الاسلام گفت كه بو الفارس . د : شيخ الاسلام گفت كه بو الفارس .
( 52 ) - ب ، ج : افتاده است . د : قحط افتاده .
( 53 ) - الف ، د : شيخ سبب آنجا فرستاد .
ب : آنجا فرستادى .
( 54 ) - ب : باران آمدى .
طبقات الصوفية ( فارسي ) — صفحة 375
مساهمون: عبد الله الأنصاري الهروي ( خواجه عبد الله الأنصاري )
ص٣٧٥