تخطي إلى المحتوى الرئيسي

طبقات الصوفية ( فارسي ) — صفحة 309

مساهمون:

ص٣٠٩

اختلاف نسخه‌ها

( 1 ) - ج ، د : جعفر بن المبرقع . ( 2 ) - الف : الحصرى يقول . ( 3 ) - ب : « من » ندارد . ( 4 ) - الف : فلم اجد . ( 5 ) - ب : عبد اللّه سقا . ( 6 ) - د : كنية او . ( 7 ) - الف ، ج ، د : زنگى . ( 8 ) - ب : هرگاه كه . د : ياد كرديد سفيد گشتى . ( 9 ) - ب : « گويد » ندارد . ( 10 ) - الف : جز گردد . ب : حر گردد . ( 11 ) - ب : وليد بن عبد اللّه السقاء . د : وليد بن السقاء . ( 12 ) - ج ، د : و من الطبقة . ( 13 ) - ج : + رحمه اللّه . ( 14 ) - ب : العباس حفص . ( 15 ) - ب : اصل وى از بلخ بود بيرون كردند او را از بلخ بىگناه . ( 16 ) - د : او روى . ( 17 ) - ب : « كه » ندارد . ( 18 ) - د : صوفى نخواست . ( 19 ) - ب : رفت آنجا او را قاضى . ( 20 ) - الف : حج كند رفت به نيشابور از وى . د : حج كند به نيشابور آمد . ( 21 ) - ب : اللّه اكبر اللّه اكبر . ( 22 ) - الف : رسيد وفات آنجا بود . ب : رسيد وفات وى آنجا بود . ( 23 ) - الف : صحبت كرده . ( 24 ) - الف : از بلخ بوده . ب : از مشايخ بلخ بوده . ج : و به‌جز زوى از مشايخ . د : و جز ازو از مشايخ . ( 25 ) - د : ابو بكر . ( 26 ) - ب : و او خود از هيچ‌كس جز نگويد . د : چون او نگويد . ( 27 ) - الف : گويد حكايت كند يكى . ب : كه وى سخن دارد اندك حكايت كند . ج : وى سخن خود گويد اندك حكايت كند . د : كم كند وى كه سخن خود گويد يكى از آن حكايت اين . ( 28 ) - ب ، د : گفت كه . ( 29 ) - ب : الفضل البلخى . د : محمد فضل گفت كه . ( 30 ) - د : آن چيز كه همه نيكوىها نيكو شود به بود او . ( 31 ) - د : « او » ندارد . ( 32 ) - الف : زشت شد . ( 33 ) - د : گفت كه سخت نيكو گفته . ( 34 ) - الف : وصيتى بكن . ( 35 ) - الف : بگو كه يكى وران به‌پاى . ج ، د : بگو كه يكى و بر آن به‌پاى و محمد فضل گويد كه عجب مانم از كسى كه بيابان‌ها و وادىها قطع مىكند تا زيارت كند سنگى را كه آنجا اثر قدوم انبياء و اولياء رسيده باشد ، چرا قطع نمىكند نفس خود را كه به دل خود رسد ( ج : رسيد ) تا اثر پروردگار خود بيند . ( 36 ) - الف : و من طبقة الثانية ابو عبد اللّه . ب : + منهم . ( 37 ) - د : ابو عبد اللّه الترمذى و هو محمد بن على بن حسين . ( 38 ) - الف : نخشبى ديده . د : ابو تراب نخشبى را ديده بود و محمد على ترمذى و يحيى جلا . ( 39 ) - الف : صحبت كرده بود . د : صحبت داشته بود . ( 40 ) - ج : و او را . د : مشايخ است و او را . ( 41 ) - د : و گفته . ( 42 ) - الف : من جهل اوصاف . ( 43 ) - د : و هم وى گفته كه حقيقتى دوستى . ( 44 ) - ب : « كه » ندارد . ( 45 ) - الف ، د : + بود . ج : + بوده . ( 46 ) - ب : سهل عبد اللّه تسترى . ج : سهل بن عبد اللّه تسترى . د : سهل تسترى . ( 47 ) - الف : روزگار از شبلى . د : او گويد كه روزگارى از شبلى .